مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٦٠

مكان نمازگزار

مكان نمازگزار

را به زير صورت بر گردن بياويزد ( تحت الحنك ) ، وبه شكل كفار آن را مطبق

نگذارد .

ومستحب است عبا ، ولباس سفيد ، وپاكيزه ترين لباسهايش را بپوشد ،

وبوى خوش استعمال كند ، وانگشترى عقيق به دست نمايد .

( مسأله 848 ) : پوشيدن لباس دشمنان دين ، وآنچه شباهت به أهل باطل

دارد ، از جهت جنس ووضع وكيفيت وعدد ورنگ ، از جمله لباس سياه كه در

آخرت پوشش أهل جهنم است ، ولباس وشعار نمروديان وبنى العباس بوده ، به

خصوص كلاه وعرقچين سياه مكروه است .

ولى عمامه وعبا وكفش سياه ، در هيچ حال مكروه نيست ، ونيز پوشيدن

لباس سياه در عزاى اولياى خدا ، ومصيبت أهل بيت عصمت وطهارت ( عليهم السلام )

كراهت ندارد .

وپوشيدن لباس چرك ، وتنگ ، ولباس شرابخوار ، ولباس كسى كه از

نجاست پرهيز نمىكند ، ولباسى كه نقش صورت دارد ، ونيز باز بودن تكمه هاى

لباس ، وبه دست كردن انگشترى كه نقش صورت دارد ، مكروه مىباشد .

مكان نمازگزار

مكان نمازگزار يازده شرط دارد :

شرط أول : آن كه مباح باشد .

( مسأله 849 ) : نماز خواندن در جائى كه مواضع هفتگانه سجود غصبى

است هر چند روى فرش وتخت ومانند اينها باشد ، حرام وباطل است ، ونيز زير

سقف يا خيمه غصبى محل اشكال است .

( مسأله 850 ) : در ملكي كه منفعت آن مال ديگرى است ، بدون رضايت أو

نماز باطل است ، مثلا در خانه اجاره اى يا رهنى اگر صاحب خانه يا ديگرى بدون

رضايت كسى كه آن خانه را اجاره يا رهن كرده نماز بخواند باطل است ، واگر

ميت وصيت كرده باشد كه ثلث مال أو را به مصرفى برسانند چنانچه عمل به