مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٥٩

آداب لباس نمازگزار

آداب لباس نمازگزار

( مسأله 842 ) : اگر لباسهاى كوچك نمازگزار مانند عرقچين وجوراب كه

نمىتوان با آنها عورت را پوشاند نجس باشد ، چنانچه از مردار وحيوان حرام

گوشت درست نشده باشد ، نماز با آن صحيح است ، ونيز اگر با انگشترى نجس

نماز بخواند اشكال ندارد .

( مسأله 843 ) : چيز نجس مانند دستمال وكليد وچاقوى نجس ، بلكه

مطلق چيز نجس بنابر احتياط لازم ، نبايد همراه نمازگزار باشد .

( مسأله 844 ) : هر گاه احتمال دهد خونى كه كمتر از درهم در بدن يا لباس

أو هست از خونهائى باشد كه عفو در آنها نيست ، جايز است با آن نماز بخواند ،

ولى أحوط شستن آن است .

( مسأله 845 ) : اگر خونى كمتر از درهم در لباس يا بدن كسى باشد ونداند

كه از خونهائى است كه عفو در آنها نيست ونماز بخواند ، وپس از نماز بفهمد از

خون حرام گوشت بوده بايد نماز را اعاده كند ، بلكه بنابر احتياط واجب از هر

خونى كه عفو نشده نماز را دوباره بخواند ، اما اگر اعتقاد نمايد كه كمتر از درهم

است وپس از نماز معلوم شود به مقدار درهم يا بيشتر بوده اعاده لازم نيست .

( مسأله 846 ) : زنى كه پرستار بچه شيرخوار است ، چنانچه يك لباس

بيشتر ندارد ، ونمى تواند حتى به عارية هم تهيه نمايد ، هر گاه لباس أو به بول بچه

نجس شود ونتواند آن را تطهير كند ، مىتواند در شبانه روز به يك تطهير نزديك

آخر وقت نماز ظهر وعصر اكتفا كند ، وبا همان لباس نماز بخواند .

آداب لباس نمازگزار

( مسأله 847 ) : مستحب است پوشش ساتر وغير ساتر نمازگزار - از جهت

جنس ووضع وحالت ورنگ و . . . - محبوب خداوند ومايه تقرب به أو باشد ،

چنان كه فرموده : ( خذوا زينتكم عند كل مسجد ) ( سوره أعراف ، آية 31 ) .

واز آن جمله مستحب است نمازگزار با عمامه باشد كه شيوه أنبياء عظام

وأئمة طاهرين ( عليهم السلام ) وملائكة مقربين است . ونيز مستحب است يك طرف عمامه