مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٥٧

مواردى كه مى توان با بدن يا لباس نجس نماز خواند

چهارم : آن كه لباسهاى كوچك أو مانند جوراب وعرقچين نجس باشد .

پنجم : آن كه لباس زن پرستار بچه نجس شده باشد .

واحكام اينها به تفصيل در مسائل آينده مىآيد .

( مسأله 830 ) : هر گاه در بدن يا لباس نمازگزار خون زخم يا جراحت يا

دمل باشد ، وآب كشيدن آنها يا عوض كردن لباس براي بيشتر مردم سخت است ،

تا وقتي كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده مىتواند با آن خون نماز بخواند ،

وهمچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده ، يا دوائى كه روى زخم گذاشته اند

ونجس شده ، در بدن يا لباس أو باشد .

( مسأله 831 ) : اگر خون بريدگى وزخمى كه به زودى بهبود مىيابد

وشستن آن آسان است در بدن يا لباس نمازگزار باشد نمازش باطل است .

( مسأله 832 ) : اگر جائى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت

زخم نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند ، ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس

كه معمولا به رطوبت زخم آلوده مىشود به رطوبت آن نجس شود نماز خواندن با

آن اشكال ندارد .

( مسأله 833 ) : اگر از بواسيرى كه دانه هاى آن بيرون نيامده ، خونى به بدن

يا لباس برسد ، چنانچه آلودگى آن بيش از متعارف نباشد وتطهير آن مشقت دارد ،

ظاهر اين است كه مىتواند با آن نماز بخواند ، گر چه احتياط در ترك آن است ، اما

نماز خواندن با خون بواسيرى كه دانه هاى آن بيرون است بدون اشكال جايز

است .

( مسأله 834 ) : كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود خونى

كه بيشتر از درهم است ببيند ، ونداند از زخم است يا خون ديگر ، بنابر احتياط

لازم اگر تطهير آن مشقت ندارد ، جايز نيست با آن نماز بخواند .

( مسأله 835 ) : اگر چند زخم در بدن هست وبه طورى نزديك هم اند كه

يك زخم شمرده مىشود ، تا وقتي همگى بهبود نيافته نماز خواندن با خون آنها

اشكال ندارد ; ولى اگر به اندازه اى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم شمرده