مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٥٦

مواردى كه مى توان با بدن يا لباس نجس نماز خواند

در صورت مشقت طلب بخشش يا عارية وحتى قبول آن بر أو واجب نيست ، وبه

دستور نماز برهنگان نماز بخواند .

( مسأله 826 ) : لباسى كه پارچه يا رنگ يا دوخت آن براي كسى كه

مىخواهد آن را بپوشد معمول نيست ، مانند اين كه روحاني لباس نظامى بپوشد ،

چنانچه هتك حرمت ويا مايه شهرت باشد ، بنابر احتياط لازم جايز نيست ، واگر

با آن نماز بخواند وتنها ساترش باشد ، بعيد نيست نمازش باطل شود .

( مسأله 827 ) : اگر مرد لباس زنانه وزن لباس مردانه بپوشد ، چنانچه زي

خود قرار دهد بنابر احتياط حرام است ، ونماز خواندن با آن حكم مسأله گذشته

را دارد .

( مسأله 828 ) : كسى كه بايد خوابيده نماز بخواند ، اگر لحافش از اجزاء

حيوان حرام گوشت باشد ، نماز در آن جايز نيست هر چند برهنه نباشد ، واگر

نجس يا ابريشم باشد ، چنانچه پوشيدن بر آن صدق كند نماز در آن جايز نيست ،

بلكه روى خود كشيدن آن هم محل اشكال است ، اما تشك به هر حال مانعى

ندارد ، مگر اين كه مقدارى از آن را به خود بپيچد ، كه در عرف پوشيدن گفته شود ،

در اين صورت حكم آن حكم لحاف است .

مواردى كه مىتوان با بدن يا لباس نجس نماز خواند

( مسأله 829 ) : در پنج صورت ، اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز

أو صحيح است :

أول : آن كه به سبب زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن أو هست ، بدن يا

لباسش به خون آلوده شده باشد .

دوم : آن كه بدن يا لباسش به مقدار كمتر از درهم ( كه تقريبا به اندازه

بند سر انگشت سبابه - شهادت - ويا مساوى يك اشرفى ، مىشود ) به خون

آلوده باشد .

سوم : آن كه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند .