مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٥

آب باران

آب باران

( مسأله 30 ) : اگر نجاستى به آب جارى برسد ، آن مقدار كه يكى از صفات

نجاست به خود گرفته ، نجس است ، وطرفي كه متصل به سر چشمه است هر چند

كمتر از كر باشد پاك است ، وآبهاى طرف ديگر اگر به مقدار كر باشد يا به واسطه

آبى كه تغيير نكرده به آب طرف سر چشمه متصل باشد پاك ، وگر نه نجس است .

( مسأله 31 ) : آب چشمه اى كه جارى نيست ولى چنانچه از آن بردارند

باز مىجوشد ، حكم آب جارى را دارد ، يعنى اگر نجاست به آن برسد تا وقتي كه

بو يا رنگ يا مزه اش به سبب نجاست تغيير نكرده ، پاك است .

( مسأله 32 ) : آب راكدى كه كنار نهر متصل به آب جارى است ، اگر به

ملاقاة نجس بو يا رنگ يا مزه اش تغيير نكند نجس نمىشود وحكم جارى را

دارد .

( مسأله 33 ) : چشمه اى كه زماني مىجوشد وزماني از جوشش مىافتد ،

تنها هنگامى كه مىجوشد حكم آب جارى را دارد .

( مسأله 34 ) : آب حوضچه حمام اگر كمتر از كر باشد ، چنانچه به منبعى

كه آب آن به مقدار كر است متصل باشد وبا استعمال آب از كر كمتر نشود ، وبه

ملاقاة نجس يكى از أوصاف نجاست را به خود نگيرد ; حكم كر را دارد نه

جارى ، ونجس نمىشود .

( مسأله 35 ) : آب لوله هاى حمامها وساختمانها كه از شيرها ودوشها

مىريزد اگر به ضميمه منبعى كه متصل به آن است به مقدار كر باشد ، وبا مصرف

كردن از كر كمتر نشود ، حكم كر را دارد نه جارى .

( مسأله 36 ) : آبى كه روى زمين جارى است ولى از زمين نمىجوشد ،

وكمتر از كر هست با رسيدن نجاست به آن نجس مىشود ، اما اگر با فشار از بالا

جارى باشد ونجاست به پايين آن برسد ، طرف بالاى آن نجس نمىشود .

آب باران

( مسأله 37 ) : آب باران به هر چيز نجسى كه عين نجاست در آن نيست