مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٤٩

پوشاندن بدن در نماز

مقدارى كه در وضو شسته مىشود ودستها تا مچ وروى پاها تا مچ پا لازم نيست ،

اما براي يقين به پوشاندن مقدار واجب ، بايد مقدارى از أطراف صورت وقدرى

پائين‌تر از مچها را هم بپوشاند .

( مسأله 775 ) : هنگام قضاى سجده يا تشهد فراموش شده ، همچون حال

نماز بايد خود را بپوشاند ، واحتياط واجب آن است كه هنگام بجا آوردن سجده

سهو نيز خود را بپوشاند .

( مسأله 776 ) : كسى كه عمدى يا از روى ندانستن وظيفة بر اثر تقصير ،

عورتش را در نماز نپوشاند ، نمازش باطل است .

( مسأله 777 ) : نماز گزارى كه ميان نماز فهميد عورتش پيدا شده ، بنابر

احتياط واجب بايد نماز را تمام كرده ودوباره بخواند ; ولى اگر پس از نماز بفهمد

كه در نماز عورتش پيدا بوده ، نمازش صحيح است ، ونيز اگر در ميان نماز بفهمد

كه قبلا عورتش پيدا بوده ، چنانچه الان پوشيده باشد .

( مسأله 778 ) : اگر لباس در حال ايستادن عورت را مىپوشاند ، ولى ممكن

است در حال ديگر مانند ركوع وسجود نپوشاند ، چنانچه در آن حال عورت خود

را به وسيله اى بپوشاند ، نمازش صحيح است ، ولى احتياط مستحب آن است كه با

آن لباس نماز نخواند .

( مسأله 779 ) : كسى كه پوشاك ندارد مىتواند در نماز خود را به علف

وبرگ درختان بپوشاند .

( مسأله 780 ) : انسان در حال ناچارى مىتواند در نماز خود را با گل

بپوشاند ، وأحوط اعاده نماز با ايماء واشاره ركوع وسجود است .

( مسأله 781 ) : هر گاه پوششى براي نماز ندارد چنانچه احتمال دهد كه پيدا

مىكند ، احتياط واجب آن است كه نماز خود را تأخير بيندازد ، واگر چيزى نيافت ،

در آخر وقت مطابق وظيفة اش نماز بخواند .

( مسأله 782 ) : كسى كه براي پوشاندن خود در نماز حتى برگ درخت

وعلف وگل ولجن هم ندارد ، وگودالى كه در آن نماز بخواند هم نيست ، واحتمال