مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٤١

ترتيب در نمازهاى روزانه

ترتيب در نمازهاى روزانه

( مسأله 737 ) : كسى كه به سبب عذرى ناچار است با تيمم نماز بخواند ، اگر

يقين دارد كه عذرش تا آخر وقت باقي است ، مىتواند در أول وقت نماز بخواند ،

ولى اگر احتمال دهد كه عذرش بر طرف خواهد شد ، بايد صبر كند تا عذر بر طرف

شود يا در آخر وقت نماز بخواند ، ولازم نيست به قدرى صبر كند كه بتواند تنها

واجبات نماز را انجام دهد ، بلكه اگر براي مستحبات نماز همچون اذان واقامه

وقنوت هم وقت هست مىتواند تيمم كند ونماز را با مستحبات بخواند ، ودر

عذرهاى ديگر غير از موارد تيمم اگر احتمال بدهد كه عذرش باقي است جايز

است أول وقت نماز بخواند ، ولى چنانچه در ميان نماز عذرش بر طرف شود بايد

اعاده نمايد .

( مسأله 738 ) : چنانچه احكام نماز وشكيات وسهويات را نداند ، واحتمال

بدهد كه يكى از اينها در نمازش پيش مىآيد ، بايد براي ياد گرفتن آنها نماز را از

أول وقت تأخير بيندازد ، ولى اگر مطمئن است كه نماز را به طور صحيح تمام

مىكند مىتواند در أول وقت مشغول نماز شود .

( مسأله 739 ) : اگر در نماز مسأله اى پيش آيد كه حكمش را نداند ، مىتواند

به يكى از دو طرفي كه احتمال مىدهد عمل نمايد ، ولى پس از نماز بايد مسأله را

بپرسد كه اگر نمازش باطل بوده دوباره بخواند ، واگر صحيح بوده اعاده لازم نيست .

( مسأله 740 ) : هر گاه وقت نماز وسيع است وطلبكار هم طلب خود را

مطالبه مىكند ، در صورت امكان بايد أول طلب أو را بدهد ، سپس نماز بخواند ،

ونيز اگر كار واجب ديگرى مانند تطهير مسجد كه بايد هر چه زودتر انجام داد ، پيش

آيد ، بايد أول آن را انجام دهد ، ودر هر دو صورت اگر أول نماز بخواند معصيت

كرده ولى نمازش باطل نيست ، هر چند احتياط در اعاده است .

ترتيب در نمازهاى روزانه

( مسأله 741 ) : نماز عصر پس از نماز ظهر ، ونماز عشاء پس از نماز مغرب

بايد خوانده شود ، واگر كسى عمدى نماز عصر را پيش از نماز ظهر ، يا نماز عشاء