مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٤٠

مسائل وقت نماز

كه وقت شده ، وشك كند كه آنچه از نماز خوانده در وقت بوده يا نه ، نمازش

صحيح است .

( مسأله 732 ) : اگر وقت نماز به اندازه اى تنگ باشد كه با انجام برخى

مستحبات مقدارى از آن پس از وقت خوانده مىشود ، بايد آن مستحب را انجام

ندهد ; مانند اين كه با خواندن قنوت مقدارى از نماز پس از وقت خوانده مىشود ،

پس نبايد قنوت را بخواند .

( مسأله 733 ) : كسى كه به اندازه خواندن يك ركعت نماز وقت دارد ، بايد با

نيت أداء نماز بخواند ، ولى نبايد عمدى نماز را تا اين هنگام تأخير بيندازد .

( مسأله 734 ) : غير مسافري كه تا غروب آفتاب به اندازه پنج ركعت نماز

خواندن وقت دارد ، بايد هم نماز ظهر وهم عصر را بخواند ، واگر كمتر وقت دارد

بايد تنها نماز عصر را بخواند ، سپس نماز ظهر را قضا كند . ونيز چنانچه تا نيمه

شب به اندازه خواندن پنج ركعت وقت دارد ، بايد نماز مغرب وعشاء را بخواند ،

واگر كمتر وقت دارد بايد تنها عشاء را بخواند ، سپس مغرب را بخواند ، ودر نماز

مغرب تا يك ركعت به فجر وقت باقي است ، بنابر احتياط لازم نبايد نيت أداء

وقضا كند .

( مسأله 735 ) : مسافري كه تا غروب آفتاب به اندازه خواندن سه ركعت

نماز وقت دارد ، بايد نماز ظهر وعصر را بخواند ، واگر كمتر وقت دارد بايد تنها

عصر را خوانده سپس نماز ظهر را قضا كند ، واگر تا نيمه شب به مقدار خواندن

چهار ركعت نماز وقت دارد ، بايد نماز مغرب وعشاء را بخواند ، واگر كمتر وقت

دارد بايد أول عشاء را سپس مغرب را بدون نيت أداء وقضا بخواند ، وچنانچه پس

از خواندن عشاء معلوم شود كه از وقت به مقدار يك ركعت يا بيشتر به نيمه شب

مانده است ، بايد زود نماز مغرب را به نيت أداء بخواند .

( مسأله 736 ) : مستحب است مسلمان نماز را در أول وقت آن بخواند كه در

أحاديث به آن بسيار سفارش شده ، وهر چه به أول وقت نزديكتر باشد بهتر است ،

مگر آن كه تأخير آن از جهتي بهتر باشد ، مثلا صبر كند كه به جماعت نماز بخواند .