مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٣٩
مسائل وقت نماز
مسائل وقت نماز
مىنامند ، وموقعى كه سفيده در أفق پهن شد فجر دوم يا صادق ناميده مىشود كه
وقت اذان صبح است .
مسائل وقت نماز
( مسأله 727 ) : هنگامى مىتوان شروع به نماز خواندن كرد كه يقين داشته
باشد وقت شده ، يا دو مرد عادل به آن خبر دهند . بلكه به اذان وقت شناسى كه
مورد اطمينان هست يا به خبر دادن يا اذان كسى كه به خبر يا اذان أو اطمينان
حاصل شود ، مىتوان اكتفا كرد .
( مسأله 728 ) : اگر به سبب ابر يا غبار نتواند در أول وقت نماز به فرا رسيدن
وقت يقين كند ، ولى گمان دارد كه وقت شده مىتواند نماز بخواند ، هر چند احتياط
آن است كه نماز را تا حصول يقين يا اطمينان به وقت تأخير اندازد ، وبنابر احتياط
واجب چنانچه نسبت به شناختن وقت مانع شخصي مانند نابينائى وزندان باشد ،
نماز را تا حصول يقين يا اطمينان تأخير اندازد .
( مسأله 729 ) : اگر به يكى از راههاى گذشته براي انسان ثابت شود كه وقت
نماز شده ومشغول نماز گردد ودر نماز بفهمد كه هنوز وقت نشده ، نمازش باطل
است ، ونيز اگر پس از نماز بفهمد كه تمام نماز را پيش از وقت خوانده ; وبنابر
احتياط مستحب اگر در نماز بفهمد وقت داخل شده ، يا پس از نماز بفهمد كه در بين
نماز وقت داخل شده بود نماز را دوباره بخواند ، واگر در بين نماز پيش از ركوع
آخر ويا پس از نماز بفهمد مقدار يك ركعت در وقت واقع شده نماز صحيح است .
( مسأله 730 ) : كسى كه متوجه نيست بايد با يقين به فرا رسيدن وقت مشغول
نماز شود ، وپس از نماز بفهمد كه تمام نماز را در وقت خوانده نماز أو صحيح
است ، واگر بفهمد نماز را پيش از وقت خوانده يا نفهمد كه در وقت خوانده يا پيش
از وقت ، نمازش باطل است ، بلكه اگر پس از نماز بفهمد كه در نماز وقت داخل
شده چنانچه يك ركعت آن هم در وقت واقع نشده ، بايد دوباره آن نماز را بخواند .
( مسأله 731 ) : اگر يقين كند وقت داخل شده ونماز بخواند ، ودر بين نماز
شك كند كه وقت داخل شده يا نه ، نمازش باطل است ، ولى اگر بين نماز يقين دارد