مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٣٧

وقت نماز ظهر وعصر

اندازه خواندن نماز عصر تا مغرب مانده باشد ، كه اگر كسى تا اين موقع نماز ظهر

را نخواند نماز ظهر أو قضا شده وبايد نماز عصر را بخواند ، وبين اين دو وقت ،

وقت مشترك نماز ظهر وعصر است كه اگر كسى در اين وقت عمدى نماز عصر را

پيش از ظهر بخواند نمازش باطل است ، وچنانچه سهوى باشد نمازش صحيح

است وأحوط آن است كه آن را ظهر قرار دهد ، وچهار ركعت ديگر به قصد ما

في الذمة بخواند .

( مسأله 718 ) : اگر چوب يا مانند آن را شاخص ، راست در زمين مسطح

فرو كنند ، هنگام صبح با طلوع خورشيد ، سايه آن به سمت مغرب مىافتد ، وهر چه

خورشيد بالا مى آيد سايه كمتر شده ، ودر شهرهاى ما ، در أول ظهر شرعي به

كمترين درجه مىرسد ، وپس از ظهر سايه آن به سمت مشرق متمايل مىگردد ،

وتا غروب خورشيد سايه زيادتر مىشود ، بنابر اين هنگامى كه سايه به كمترين

درجه رسيد ودوباره رو به زياد شدن گذاشت معلوم مىشود ظهر شرعي شده

است ، ولى در برخى شهرها مانند مكة معظمه كه در سال دو روز هنگام ظهر سايه

به كلى از بين مىرود ، پس از پيدا شدن دوباره سايه معلوم مىشود ظهر شده است .

( مسأله 719 ) : هر گاه پيش از خواندن نماز ظهر ، سهوا مشغول نماز عصر

شد ، ودر بين نماز فهميد اشتباه كرده ، چنانچه در وقت مخصوص به ظهر باشد

باطل است ، وأحوط عدول به ظهر وتمام كردن واعاده آن است ، واگر در وقت

مشترك باشد بايد نيت را به نماز ظهر برگرداند .