مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٢

آب كر

آب كر

نگرديده - پاك است ، وبا شرايطى - كه در مسائل آينده بيان مىشود - پاك

كننده چيزهايى است كه به نجاست آلوده شده باشند ، ونيز مايه پاكيزگى از

چيزهايى است كه موجب غسل يا وضو مىشوند . اين نوع آب را ( آب مطلق )

مىنامند .

وآب غير طبيعي - كه از چيزى فشرده شود ، مانند آب ميوه ، يا آبى كه با

چيز ديگر به طورى مخلوط گردد كه ديگر به آن آب نگويند اگر از نجس يا

متنجس گرفته يا به آن آلوده نشده باشد - پاك است ، اما پاك كننده نيست ، وضو

وغسل هم با آن باطل است . اين نوع آب را ( آب مضاف ) خوانند ، از اين جهت كه

چيزى غير از آب به آن اضافه وافزوده شده است .

آب مطلق پنج گونه است :

1 - آب ايستاده كر ( آب كر ) .

2 - آب ايستاده كمتر از كر ( آب قليل ) .

3 - آب جارى .

4 - آب باران .

5 - آب چاه .

آب كر

آب كر از نظر حجم آبى است كه هر يك از در ازا وپهنا وگودى محل آن

سه وجب ونيم باشد كه مجموع آن چهل ودو و 8 / 7 وجب است ، واز نظر وزن صد

وبيست وهشت من تبريز ، بيست مثقال كمتر است ; يعنى ( 740 / 376 ) كيلو گرم

مىباشد .

( مسأله 18 ) : اگر عين نجس مانند خون يا چيزى كه به عين نجاست

نجس شده وحامل آن باشد به آب كر برسد ، چنانچه آن آب ، بو يا رنگ يا مزه

نجاست را بگيرد نجس مىشود ، واگر تغيير نكند نجس نمىشود .

( مسأله 19 ) : تغيير بو يا رنگ يا مزه آب كر به سبب رسيدن غير نجاست ،