مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٠

اجتهاد وتقليد مسائل تقليد در فروع وعمل به احتياط

كند يا مطابق احتياط - كه آن را احتياط مستحب مىگويند - رفتار نمايد .

( مسأله 11 ) : تقليد مجتهد مرده هر چند اعلم از زنده باشد ، جايز نيست .

ولى اگر مجتهدي كه از أو تقليد كرده از دنيا برود ، در مسائلي كه عمل به فتواى أو

نموده ، اگر از مجتهد زنده اعلم است بايد بر تقليد أو باقي بماند ، واگر مجتهد زنده

اعلم از أو است بايد از زنده تقليد كند ، واگر تساوى يا اعلميت مرده معلوم نباشد

بعيد نيست مخير باشد گر چه عدول به زنده أولى وأحوط است ، مگر آن كه فتواى

مجتهدي كه از أو تقليد كرده مطابق احتياط باشد ، كه أحوط وأولى بقاء است .

( مسأله 12 ) : اگر در مسأله اى فتواى مجتهدي را ياد گرفته وعمل كرده

باشد ، وپس از فوت أو در همان مسأله بنابر وظيفة اش از مجتهد زنده تقليد نمايد ،

دوباره نمىتواند آن را مطابق فتواى مجتهدي كه از دنيا رفته است انجام دهد . مگر

آن كه معلوم شود مجتهد ميت اعلم بوده ، ومقلد اشتباهى مجتهد زنده را اعلم

دانسته ، كه بايد بر تقليد ميت اعلم در آنچه عمل نموده باقي باشد .

( مسأله 13 ) : احكامى را كه شخص غالبا به آنها نياز دارد واجب است ياد

بگيرد .

( مسأله 14 ) : اگر براي مكلف مسأله اى پيش آيد كه حكم آن را نداند ، اگر

ممكن است بايد صبر كند تا فتواى مجتهد اعلم را بدست آورد ، واگر ممكن نيست

بايد احتياط كند ، وچنانچه تأخير موضوع واحتياط ممكن نباشد ، جايز است با

رعايت مراتب اعلميت از غير اعلم تقليد نمايد .

( مسأله 15 ) : كسى كه فتواى مجتهدي را به ديگرى گفته سپس فتواى آن

مجتهد تغيير كرده لازم نيست به أو خبر دهد ، مگر اين كه بداند آن شخص به

سكوت أو اعتماد مىكند كه فتوا تغيير نكرده ، ولى اگر پس از گفتن فتوا بفهمد

اشتباه كرده در صورت امكان بايد اشتباه را بر طرف كند .

( مسأله 16 ) : مكلفى كه اعمال خود را مدتي بدون تقليد انجام داده است ،

چنانچه اعمال أو با احتياط يا دستور مجتهدي كه فعلا بايد از أو تقليد نمايد مطابق

بوده ، اعمال أو محكوم به صحت است ، وگر نه محكوم به بطلان است .