توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٥

احكام وضوى جبيره

مسأله 335 - اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ولى زخم وچيزى كه

روى آن گذاشته ، پاك است ورساندن آب به زخم ممكن است وضرر هم

ندارد ، بايد آب را به روى زخم برساند ، واگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته

نجس است ، چنانچه آب كشيدن آن ورساندن آب به روى زخم ممكن باشد ،

بايد آن را آب بكشد وموقع وضوء آب را به زخم برساند ، ودر صورتي كه آب

براي زخم ضرر دارد ، يا آن كه رساندن آب به روى زخم ممكن نيست ، يا زخم

نجس است ونمىشود آن را آب كشيد ، بايد أطراف زخم را بشويد واگر جبيره

پاك است ، روى آن مسح كند واگر جبيره نجس است يا نمىشود روى آن را

دست تر كشيد - مثلا دوائى است كه بدست مىچسبد - پارچه پاكى را

بطورى كه به بستن ومانند آن جزء جبيره حساب شود ، روى آن قرار دهد

ودست تر روى آن بكشد ، واگر اين هم ممكن نيست وتمام محل تيمم يا

بعض آن بي مانع باشد احتياط واجب آن است كه وضوء بگيرد وتيمم هم

بنمايد ، واگر مواضع تيمم پوشيده باشد وضوى جبيره اى كافى است وتيمم

جبيره اى لازم نيست .

مسأله 336 - اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر

دو دست را گرفته باشد ، بايد وضوى جبيره اى بگيرد وبنابر احتياط واجب

اگر تمام يا بعض مواضع تيمم پوشيده نيست تيمم هم بنمايد .

مسأله 337 - اگر جبيره تمام أعضاء وضو را گرفته باشد ، بنابر احتياط

واجب بايد وضوى جبيره‌اى بگيرد وتيمم هم بنمايد .

مسأله 338 - كسى كه در كف دست وانگشتها جبيره دارد ودر موقع

وضو دست روى آن كشيده است ، بايد سر وپاها را با همان رطوبت مسح

كند .