توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦١

احكام وضو

مسأله 317 - اگر مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى

كند بايد بوظيفه كساني كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خود دارى كنند

عمل نمايد .

مسأله 318 - كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، بايد

براي هر نماز وضو بگيرد وفورا مشغول نماز شود ولى براي بجا آوردن

سجده وتشهد فراموش شده ونماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد ،

در صورتي كه آنها را بعد از نماز فورا بجا بياورد ، وضو گرفتن لازم نيست .

مسأله 319 - كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد ، بايد براي نماز بوسيلة

كيسه اى كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر

جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آنست كه پيش از

هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از

بيرون آمدن غائط خود دارى كند چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از

رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد ، واحتياط واجب آنست كه كه

اگر مشقت ندارد ، براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد .

مسأله 320 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خود دارى كند

در صورتي كه ممكن باشد ، بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط

جلوگيرى نمايد اگر چه خرج داشته باشد ، بلكه اگر مرض أو به آسانى معالجه

شود ، احتياط واجب آنست كه خود را معالجه نمايد .

مسأله 321 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خود دارى كند ،

بعد از آن كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهائى را كه در وقت مرض

مطابق وظيفة اش خوانده قضا نمايد ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب

شود ، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دو باره بخواند .