توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥١٢

احكام مالي كه انسان آنرا پيدا مي كند

پيدا كرده‌ام يا لباسى ، واگر همين قدر بگويد : چيزى پيدا كرده‌ام كافى نيست .

مسأله 2586 - اگر كسى چيزى را پيدا كند وديگرى بگويد مال من

است در صورتي بايد به أو بدهد كه نشانه هاى آن را بگويد . ولى لازم نيست

نشانه هائى را كه بيشتر أوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد .

مسأله 2587 - اگر قيمت چيزى را كه پيدا كرده به 6 / 12 نخود نقره

سكه دار برسد چنانچه اعلان نكند ودر مسجد ، يا جاى ، ديگرى كه محل

اجتماع مردم است بگذارد وآن چيز از بين برود ، يا ديگرى آن را بردارد ،

كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است .

مسأله 2588 - هر گاه چيزى پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود ، بايد

قيمت آن را معين كند يا براي خودش بردارد ويا به ديگرى بفروشد وپولش

را براي صاحبش نگهدارد واحتياط واجب لازم آنست كه اين كار با اذن حاكم شرع

، يا وكيل أو باشد ، ودر هر دو صورت وجوب اعلان تا يك سال ساقط

نمىشود واگر تا يك سال صاحبش پيدا نشد ، مىتواند در ثمن تصرف كند ويا

آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد ، وهر وقت صاحب مال پيدا شود بايد

عوض ثمن ويا قيمتي را كه به عهده گرفته ومال را براي خود برداشته ، به أو

رد كند ، بلى اگر ثمن را صدقه داده باشد وصاحب مال به صدقه راضى شود

چيزى بر أو نيست .

مسأله 2589 - اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن ونماز

خواندن همراه أو باشد ، در صورتي كه قصدش اين باشد كه صاحب آن را

پيدا كند اشكال ندارد .

مسأله 2590 - اگر كفش أو را ببرند وكفش ديگرى به جاى آن بگذاردند ،

چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش أو را برده ، مىتواند

بجاى كفش خودش بردارد ولى اگر قيمت آن از كفش خودش بيشتر باشد ،