توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٣

طلاق مبارات

طلاق مبارات

مسأله 2539 - اگر زنى كسى را وكيل كند كه مهر أو را به شوهرش

ببخشد وشوهر همان كس را وكيل كند كه زن را طلاق دهد ، چنانچه مثلا

اسم شوهر محمد واسم زن فاطمه باشد كيل ، صيغه طلاق را اين طور

مىخواند : عن موكلتي فاطمة بذلت مهرها لموكلي محمد ليخلعها عليه . پس از آن

بدون فاصله مىگويد : زوجة موكلى خالعتها على ما بذلت هي طالق . واگر زنى

كسى را وكيل كند كه غير از مهر چيز ديگرى را به شوهر أو ببخشد كه أو را

طلاق دهد ، وكيل بايد بجاى كلمه مهرها آن چيز را بگويد مثلا اگر صد

تومان داده بايد بگويد : بذلت مأة تومان .

طلاق مبارات

مسأله 2540 - اگر زن وشوهر يكديگر را نخواهند وزن مالي به مرد بدهد

أو را طلاق دهد ، آن طلاق را مبارات گويند .

مسأله 2541 - اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند ، چنانچه

مثلا اسم زن فاطمه باشد بايد بگويد : با رأت زوجتي فاطمة على مهرها فهي

طالق - يعنى مبارات كردم زنم فاطمه را در مقابل مهر أو پس أو رهاست -

واگر ديگرى را وكيل كند ، وكيل بايد بگويد : بارأت زوجة موكلى فاطمة على

مهرها فهي طالق ودر هر دو صورت اگر بجاى كلمه على مهرها - بمهرها بگويد

اشكال ندارد .

مسأله 2542 - صيغه طلاق خلق ومبارات بايد به عربى خوانده شود

ولى اگر زن براي آن كه مال خود را به شوهر ببخشد مثلا به فارسي بگويد : براي

طلاق ، فلان مال را به تو بخشيدم اشكال ندارد .

مسأله 2543 - اگر زن در بين عده طلاق خلع ، يا مبارات از بخشش

خود بر گردد ، شوهر مىتواند رجوع كند وبدون عقد دوباره أو را زن خود قرار

دهد .