توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٩٦

احكام طلاق

احكام طلاق

احكام طلاق

مسأله 2507 - مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد بالغ وعاقل

باشد وبه اختيار خود طلاق دهد واگر أو را مجبور كنند كه زنش را طلاق

دهد ، طلاق باطل است . ونيز بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغه

طلاق را به شوخى بگويد صحيح نيست .

مسأله 2508 - زن بايد در وقت طلاق از خون حيض ونفاس پاك

باشد وشوهرش در آن پاكى با أو نزديكى نكرده باشد وتفصيل اين دو شرط

در مسائل آينده گفته مىشود .

مسأله 2509 - طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت

صحيح است . أول - آن كه شوهرش بعد از ازدواج با نزديكى نكرده باشد .

دوم - آن كه معلوم باشد آبستن است واگر معلوم نباشد وشوهر در حال

حيض طلاقش بدهد ، بعد بفهمد آبستن بوده احتياط مستحب آنست كه

دوباره أو را طلاق دهد ولى قبل از طلاق دوم با أو معامله زن وشوهرى

ننمايد . سوم - آن كه مرد بواسطة غايب بودن نتواند بفهمد كه زن از خون

حيض يا نفاس پاك است يا نه .

مسأله 2510 - اگر زن را از خون حيض پاك بداند وطلاقش دهد بعد

معلوم شود كه موقع طلاق در حال حيض بوده ، طلاق باطل است واگر أو را

در حيض بداند وطلاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده ، طلاق صحيح

است .

مسأله 2511 - كسى كه مىداند زنش در حال حيض يا نفاس است ، اگر

غائب شود - مثلا مسافرت كند - وبخواهد أو را طلاق دهد ، بايد تا مدتي

كه معمولا زن از حيض يا نفاس پاك مىشود صبر كند وبعد طلاق دهد .