توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٧

احكام حواله دادن

اگر طلب كسى را در دفتر نوشته باشد وپيش از ديدن دفتر حواله بدهد

وبعد دفتر را ببيند وبه طلبكار مقدار طلبش را بگويد حواله صحيح مىباشد .

مسأله 2304 - طلبكار مىتواند حواله را قبول نكند ، اگر چه كسى كه به أو

حواله شده فقير نباشد ودر پرداختن حواله هم كوتاهى ننمايد .

مسأله 2305 - اگر سر كسى حواله بدهد كه بدهكار نيست ، چنانچه أو

حواله را قبول كند ، پيش از پرداختن حواله نمىتواند مقدار حواله را از

حواله دهنده بگيرد ولى اگر طلبكار طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ،

كسى كه حواله را قبول كرده مىتواند تمام مقدار حواله شده را از حواله

دهنده مطالبه نمايد .

مسأله 2306 - بعد از آن كه حواله درست شد ، حواله دهنده وكسى كه

به أو حواله شده ، نمىتوانند حواله را بهم بزنند وهر گاه كسى كه به أو حواله شده

در موقع حواله فقير نباشد ، اگر چه بعدا فقير شود ، طلبكار هم نمىتواند

حواله را بهم بزند ، وهم چنين است اگر موقع حواله فقير باشد وطلبكار بداند

فقير است ، ولى اگر نداند فقير است وبعد بفهمد ، اگر چه در آن وقت مالدار شده

باشد ، طلبكار مىتواند حواله را بهم بزد وطلب خود را از حواله دهنده بگيرد .

مسأله 2307 - اگر بدهكار وطلبكار وكسى كه به أو حواله شده ، يا يكى

از آنان براي خود حق بهم زدن حواله را قرار دهند ، مطابق قرارى كه

گذاشته‌اند ، مىتوانند حواله را بهم بزنند .

مسأله 2308 - اگر حواله دهنده خودش طلب طلبكار را بدهد ،

چنانچه به خواهش كسى كه به أو حواله شده داده است ، مىتواند چيزى را كه

داده از أو بگيرد واگر بدون خواهش أو داده ، نمىتواند چيزى را كه داده از

أو مطالبه نمايد .