توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٩

احكام صلح

مسأله 2173 - اگر انسان مقدار بدهى خود را بداند وطلبكار أو نداند ،

چنانچه طلبكار طلب خود را به كمتر از مقدارى كه هست صلح كند ، مثلا

پنجاه تومان طلبكار باشد وطلب خود را به ده تومان صلح نمايد ، زيادى

براي بدهكار حلال نيست ، مگر آن كه مقدار بدهى خود را به أو بگويد وأو را

راضى كند يا طورى باشد كه اگر مقدار طلب خود را مىدانست ، باز هم به آن

مقدار صلح مىكرد .

مسأله 2174 - اگر بخواهند دو چيزى را كه از يك جنس ووزن آنها

معلوم است به يكديگر صلح كنند ، بايد وزن يكى بيشتر از ديگرى نباشد ،

بلكه اگر وزن آنها معلوم نباشد واحتمال دهند كه وزن يكى بيشتر از

ديگرى است احتياط واجب آنست كه آنها را به يكديگر صلح نكنند .

مسأله 2175 - اگر دو نفر از يك نفر طلبكار باشند يا دو نفر از دو نفر

ديگر طلبكار باشند وبخواهند طلبهاى خود را به يكديگر صلح كنند ،

چنانچه طلب آنان از يك جنس ووزن آنها يكى باشد مثلا هر دو ده من

گندم طلبكار باشند ، مصالحه صحيح است وهمچنين است اگر جنس طلب

آنان يكى نباشد مثلا يكى ده من برنج وديگرى دوازده من گندم طلبكار

باشد . ولى اگر طلب آنان از يك جنس وچيزى باشد كه معمولا با وزن يا

پيمانه آن را معامله مىكنند ، در صورتي كه وزن يا پيمانه آنها مساوى نباشد ،

مصالحه آنان باطل است .

مسأله 2176 - اگر از كسى طلبي دارد كه بايد بعد از مدتي بگيرد ،

چنانچه طلب خود را به مقدار كمترى صلح كند ومقصودش اين باشد كه از

مقدارى از طلب خود گذشت كند وبقيه را نقد بگيرد اشكال ندارد .

مسأله 2177 - اگر دو نفر چيزى را با هم صلح كنند ، با رضايت

يكديگر مىتوانند صلح را بهم بزنند ونيز اگر در ضمن معامله براي هر دو ،