توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٨٥

مصرف زكاة

به أو بگويد كه زكات است ، بلكه اگر فقير خجالت بكشد ، مستحب است به اسم

پيشكش بدهد ولى بايد قصد زكات نمايد .

مسأله 1944 - اگر به خيال اين كه كسى فقير است با وزكات بدهد وبعد

بفهمد فقير نبوده ، يا از روى ندانستن مسأله به كسى كه مىداند فقير نيست

زكات بدهد ، چنانچه چيزى را كه با وداده باقي باشد ، بايد از أو بگيرد

وبه مستحق بدهد واگر از بين رفته باشد ، پس اگر كسى كه آن چيز را گرفته

مىدانسته زكات است انسان بايد عوض آن را از أو بگيرد وبه مستحق بدهد

واگر نمىدانسته زكات است ، نمىتواند چيزى از أو بگيرد وبايد از مال خودش

زكات را به مستحق بدهد .

مسأله 1945 - كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد ،

اگر چه مخارج سال خود را داشته باشد ، مىتواند براي دادن قرض خود از

سهم بدهكاران زكات بگيرد ، ولى بايد مالي را كه قرض كرده در معصيت

خرج نكرده باشد ، يا اگر در معصيت خرج كرده ، از آن معصيت توبه كرده

باشد بلى از سهم فقراء مىتواند زكات بگيرد اگر چه از آن معصيت توبه

نكرده باشد .

مسأله 1946 - اگر به كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را

بدهد از سهم بدهكاران زكات بدهد ، بعد بفهمد قرض را در معصيت

مصرف كرده ، چنانچه آن بدهكار فقير باشد مىتواند آنچه را به أو داده بابت

زكات حساب كند . ولى احتياط واجب آنست كه اگر از آن معصيت توبه

نكرده ، چيزى را كه به أو داده بابت زكات حساب نكند .

مسأله 1947 - كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد ،

اگر چه فقير نباشد ، انسان مىتواند طلبي را كه از أو دارد ، بابت زكات حساب

كند .