توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧

2 - زمين

كه از خارج به پا يا ته كفش رسيده ، احتياط واجب لازم آنست كه در تطهير آن به راه

رفتن روى زمين اكتفا نكند : أول آن كه پاك باشد . دوم آن كه خشك باشد .

سوم آن كه اگر عين نجس مثل خون وبول ، يا متنجس - مثل گلى كه نجس

شده - در كف پا وته كفش باشد ، بواسطة راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف

شود . ونيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش ويا موزائيك ومانند اينها

باشد وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه كف پا وته كفش نجس پاك

نمىشود .

مسأله 185 - پاك شدن كف پا وته كفش نجس بواسطة راه رفتن روى

زمين اسفالت وروى زمينى كه با چوب فرش شده ، محل اشكال احتياط واجب ؟ ؟ نمىشود است .

مسأله 186 - براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است پانزده قدم يا

بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين ، نجاست بر طرف

شود .

مسأله 187 - لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر

خشك هم باشد به راه رفتن پاك مىشود .

مسأله 188 - بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ،

مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد .

مسأله 189 - كسى كه با دست وزانو راه مىرود اگر كف دست يا زانوى

أو نجس شود ، با راه رفتن پاك مىگردد . وهمچنين است ته عصا وته پاى

مصنوعى ونعل چهار پايان .

مسأله 190 - اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره‌هاى كوچكى از

نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد . اگر چه

احتياط مستحب آنست بقدرى راه روند كه آنها هم بر طرف شوند .

مسأله 191 - توى كفش ومقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد ،