توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٥

جاهائي كه فقط قضاي روزه واجب است

مسأله 1692 - كسى كه بواسطة مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ،

نمىتواند زن روزه دار خود را مجبور به جماع كند . ولى اگر أو را مجبور نمايد ،

كفاره بر مرد واجب نيست .

مسأله 1693 - انسان نبايد در بجا آورد كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم

نيست فورا آن را انجام دهد .

مسأله 1694 - اگر كفاره بر انسان واجب شود وچند سال آن را بجا

نياورد ، چيزى بر آن اضافه نمىشود .

مسأله 1695 - كسى كه بايد براي كفاره يك روز شصت فقير را طعام

بدهد اگر به شصت فقير دسترسى دارد ، نبايد به هر كدام از آنها بيشتر از يك

مد كه تقريبا ده سير است طعام بدهد ، يا يك فقير را بيشتر از يك مرتبه سير

نمايد ، ولى مىتواند براي هر يك از عيالات فقير اگر چه صغير باشند يك مد

به آن فقير بدهد .

مسأله 1696 - كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر

عمدا كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد بده فقير هر كدام يك

مد كه تقريبا ده سير است طعام بدهد واگر نمىتواند ، سه روز روزه بگيرد .

جاهائى كه فقط قضاى روزه واجب است

مسأله 1697 - در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است

وكفاره واجب نيست : أول - آن كه در شب ماه رمضان جنب باشد

وبه تفصيلي كه در مسأله 1639 گفته شد تا اذان صبح از خواب دوم بيدار نشود

ولى در خواب سوم احتياط واجب كفاره است . دوم - عملي كه روزه را

باطل مىكند بجا نياورد ولى نيت روزه نكند ، يا ريا كند ، يا قصد كند كه

روزه نباشد ، يا قصد كند كارى كه روز را باطل مىكند انجام دهد . سوم -