توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٣

كثير الشك

مسأله 1194 - هر گاه كثير الشك در بجا آوردن چيزى شك كند ، بايد

بنا بگذارد كه آن را بجا آورده مگر اين كه اگر آن را بجا آورده باشد نماز باطل

باشد كه در اين صورت ، بايد بنا بگذارد كه آن را انجام نداده ، مثلا اگر شك

كند كه يك ركوع كرده يا بيشتر ، چون با زياد شدن ركوع نماز باطل است

بايد بنا بگذارد كه بيشتر از يك ركوع نكرده است .

مسأله 1195 - كسى كه در يك چيز نماز زياد شك مىكند ، چنانچه در

چيزهاى ديگر نماز شك كند ، بايد بدستور آن رفتار نمايد مثلا كسى كه زياد

شك مىكند سجده كرده يا نه اگر در بجا آوردن ركوع شك كند ، بايد

بدستور آن عمل نمايد يعنى : اگر ايستاده ركوع را بجا آورد ، واگر به سجده

رفته اعتنا نكند .

مسأله 1196 - كسى كه در نماز مخصوصى مثلا در نماز ظهر زياد شك

مىكند اگر در نماز ديگر مثلا در نماز عصر شك كند ، بايد بدستور شك

رفتار نمايد .

مسأله 1197 - كسى كه وقتي در جاى مخصوصى نماز مىخواند ، زياد

شك مىكند ، اگر در غير آنجا نماز بخواند وشكى براي أو پيش آيد ، بايد

بدستور شك عمل نمايد .

مسأله 1198 - اگر انسان شك كند كه كثير الشك شده يا نه ، بايد

بدستور شك عمل نمايد . وكثير الشك تا وقتي يقين نكند كه به حال معمول

مردم برگشته بايد به شك خود اعتنا نكند .

مسأله 1199 - كسى كه زياد شك مىكند اگر شك كند ركنى را بجا

آورده يا نه واعتنا نكند بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده ، چنانچه

مشغول ركن بعد نشده ، بايد آن را بجا آورد واگر مشغول ركن بعد شده نماز

باطل است ، مثلا اگر شك كند ركوع كرده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه پيش