توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٠

احكام وضوى جبيره

آن ممكن است وزحمت ومشقت هم ندارد وآب هم براي آن ضرر ندارد ، بايد

روى آن را باز كند ووضو بگيرد ، چه زخم ومانند آن در صورت ودستها باشد ، يا

جلوى سر وروى پاها .

مسأله 326 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دستها باشد وبشود

روى آن را باز كرد ، چنانچه ريختن آب ، روى آن ضرر دارد وكشيدن دست تر

ضرر ندارد ، واجب است دست تر روى آن بكشد .

مسأله 327 - اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ولى زخم وچيزى كه روى آن

گذاشته پاك است ورسانيدن آب به زخم ممكن است وضرر وزحمت ومشقت

هم ندارد ، بايد آب را به روى زخم برساند ، واگر زخم يا چيزى كه روى آن

گذاشته نجس است ، چنانچه آب كشيدن آن ورساندن آب به روى زخم ممكن

باشد بدون زحمت ومشقت بايد آن را آب بكشد وموقع وضو آب را به زخم

برساند ، ودر صورتي كه آب براي زخم ضرر دارد ، يا آن كه رساندن آب به روى

زخم ممكن نيست ، يا زخم نجس است ونمىشود آن را آب كشيد ، بايد أطراف

زخم را بشويد ، واگر جبيره پاك است روى آن را مسح كند ، واگر جبيره نجس

است يا نمىشود روى آن را دست تر كشيد ، مثلا دوايى است كه به دست

مىچسبد ، پارچه پاكى روى آن بگذارد ودست تر روى آن بكشد ، واگر اين هم

ممكن نيست احتياط واجب آن است كه وضو بگيرد وتيمم هم بنمايد .

مسأله 328 - اگر جبيره ، تمام صورت يا تمام يكى از دستها را فرا گرفته باشد ،

باز احكام جبيره جارى ، ووضوى جبيره‌اى كافى است .

مسأله 329 - اگر جبيره تمام اعضاى وضو را گرفته باشد ، بنا بر احتياط واجب

بايد وضوى جبيره گرفته وتيمم هم بنمايد .

مسأله 330 - كسى كه در كف دست وانگشتها جبيره دارد ودر موقع وضو

دست تر روى آن كشيده است ، مىتواند سر وپا را با همان رطوبت مسح كند يا

از جاهاى ديگر وضو رطوبت بگيرد .