توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٥

شرائط فروشنده وخريدار

سوم : آن كه سفيه نباشند ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند .

چهارم : آن كه قصد خريد وفروش داشته باشند پس اگر مثلا به شوخى بگويد

مال خود را فروختم ، معامله باطل است .

پنجم : آن كه كسى آنها را مجبور نكرده باشد .

ششم : آن كه جنس وعوضى را كه مىدهند مالك باشند يا مثل پدر وجد

صغير ، اختيار مال در دست آنان باشد ، واحكام اينها در مسائل آينده گفته خواهد

شد .

مسأله 2108 - معامله با بچه نا بالغ باطل است ، اگر چه پدر يا جد پدرى آن بچه

به أو اجازه داده باشند كه معامله كند ، ولى اگر بچه ، وسيله باشد وچيز كم قيمتي

را كه معامله آن براي بچه‌ها متعارف است معامله كند اشكال ندارد ، ونيز اگر

طفل وسيله باشد كه پول را به فروشنده بدهد وجنس را به خريدار برساند ، يا جنس

را به خريدار بدهد وپول را به فروشنده برساند ، - چون واقعا دو نفر بالغ با يكديگر

معامله كرده‌اند - معامله صحيح است ، ولى بايد فروشنده وخريدار يقين داشته

باشند كه طفل جنس وپول را به صاحب آن مىرساند .

مسأله 2109 - اگر از بچه نا بالغ چيزى بخرد ، يا چيزى به أو بفروشد بايد جنس

يا پولى را كه از أو گرفته به صاحب آن بدهد ، يا از صاحبش رضايت بخواهد .

واگر صاحب آن را نمىشناسد وبراي شناختن أو هم وسيله‌اى ندارد ، بايد چيزى را

كه از بچه گرفته از طرف صاحب آن مظالم بدهد ولى اگر چيزى را كه گرفته مال

خود صغير باشد بايد به وليش برساند ، واگر أو را پيدا نكرد به حاكم شرع بدهد .

مسأله 2110 - اگر كسى با بچه نا بالغ معامله كند وجنس يا پولى كه به بچه

داده از بين برود نمىتواند از بچه يا ولى أو مطالبه كند .

مسأله 2111 - اگر خريدار يا فروشنده را به معامله مجبور كنند هر چند بعد از

معامله راضى شود وبگويد راضى هستم ، معامله صحيح نمىشود وبايد دوباره صيغه

معامله را بخوانند .