توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٢

1 - منفعت كسب

مسأله 1817 - اگر غير از سرمايه چيز ديگرى از مالهاى أو از بين برود ،

نمىتواند از منفعتى كه به دستش مىآيد آن چيز را تهيه كند ولى اگر در همان

سال به آن چيز احتياج داشته باشد ، مىتواند در بين سال از منافع كسب آن را تهيه

نمايد .

مسأله 1818 - اگر در أول سال براي مخارج خود قرض كند وپيش از تمام

شدن سال منفعتى ببرد ، مىتواند مقدار قرض خود را از آن منفعت كسر نمايد .

مسأله 1819 - اگر در تمام سال منفعتى نبرد وبراي مخارج خود قرض كند

مىتواند از منافع سالهاى بعد قرض خود را ادا نمايد .

مسأله 1820 - خمس مال حلال مخلوط به حرام وهم چنين خمس‌هاى ديگر

را مىتواند از همان چيز بدهد يا به مقدار قيمت خمس كه بدهكار است پول

بدهد .

مسأله 1821 - تا خمس مال را ندهد نمىتواند در آن مال تصرف كند اگر چه

قصد دادن خمس را داشته باشد .

مسأله 1822 - كسى كه خمس بدهكار است نمىتواند آن را به ذمه بگيرد

يعنى خود را بدهكار أهل خمس بداند ودر تمام مال تصرف كند وچنانچه تصرف

كند وآن مال تلف شود ، بايد خمس آن را بدهد .

مسأله 1823 - كسى كه خمس بدهكار است ، اگر با حاكم شرع مصالحه

كند ، مىتواند در تمام مال تصرف نمايد .

مسأله 1824 - كسى كه با ديگرى شريك است ، اگر خمس منافع خود را

بدهد وشريك أو ندهد ودر سال بعد از مالي كه خمسش را نداده براي سرمايه

شركت بگذارد هيچ كدام نمىتوانند در آن تصرف كنند .

مسأله 1825 - اگر بچه صغير سرمايه‌اى داشته باشد واز آن منافعى به دست

آيد بنابر احتياط واجب بعد از آن كه بالغ شد ، بايد خمس آن را بدهد .

مسأله 1826 - انسان نمىتواند در مالي كه يقين دارد خمسش را نداده‌اند