توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣١١

رآه ثابت شدن أول ماه

دوم : عده‌اى كه از گفته آنان يقين پيدا مىشود ، بگويند ماه را ديده‌ايم

وهمچنين است هر چيزى كه بواسطة آن يقين پيدا شود .

سوم : دو مرد عادل بگويند كه در شب ماه را ديده‌ايم ولى اگر صفت ماه را

بر خلاف يكديگر بگويند ، يا شهادتشان خلاف واقع باشد مثل اين كه بگويند

داخل دايره ماه طرف أفق بود ، أول ماه ثابت نمىشود . اما اگر در تشخيص بعض

خصوصيات اختلاف داشته باشند مثل آن كه يكى بگويد ماه بلند بود وديگرى

بگويد نبود ، به گفته آنان أول ماه ثابت مىشود .

چهارم : سى روز از أول ماه شعبان بگذرد كه بواسطة آن ، أول ماه رمضان ثابت

مىشود وسى روز از أول رمضان بگذرد كه بواسطة آن ، أول ماه شوال ثابت

مىشود .

پنجم : حاكم شرع حكم كند كه أول ماه است .

مسأله 1764 - اگر حاكم شرع حكم كند كه أول ماه است ، كسى هم كه

تقليد أو را نمىكند ، بايد به حكم أو عمل نمايد . ولى كسى كه مىداند حاكم

شرع اشتباه كرده ، نمىتواند به حكم أو عمل نمايد .

مسأله 1765 - أول ماه با پيشگويى منجمين ثابت نمىشود . ولى اگر انسان از

گفته آنان يقين پيدا كند ، بايد به آن عمل نمايد .

مسأله 1766 - بلند بودن ماه يا دير غروب كردن آن ، دليل نمىشود كه شب

پيش ، شب أول ماه بوده است .

مسأله 1767 - اگر أول ماه رمضان براي كسى ثابت نشود وروزه نگيرد ،

چنانچه دو مرد عادل بگويند كه شب پيش ماه را ديده‌ايم ، بايد روزه آن روز را

قضا نمايد .

مسأله 1768 - اگر در شهري أول ماه ثابت شود ، براي مردم شهر ديگر فايده

ندارد ، مگر آن دو شهر با هم نزديك باشند ، يا انسان بداند كه أفق آنها يكى

است ، يا شهري كه ماه در آن ديده شده است در شرق آن شهر باشد .