توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٤

جاهائي كه فقط قضاي روزه واجب است

تحقيق گمان يا يقين كند كه صبح نشده وچيزى بخورد وبعد معلوم شود صبح بوده

قضا واجب نيست . اما اگر بعد از تحقيق شك كند كه صبح شده يا نه وكارى

كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده ، قضا واجب است .

پنجم آن كه كسى بگويد صبح نشده وانسان به گفته أو كارى كه روزه را

باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده است .

ششم آن كه كسى بگويد صبح شده وانسان به گفته أو يقين نكند ، يا خيال

كند شوخى مىكند وكارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود

صبح بوده است .

هفتم : آن كه به گفته كس ديگر كه عادل باشد افطار كند ، بعد معلوم شود

مغرب نبوده است .

هشتم : آن كه در هواي صاف بواسطة تاريكى يقين كند كه مغرب شده وافطار

كند بعد معلوم شود مغرب نبوده است ، ولى اگر در هواي ابر به گمان اين كه

مغرب شده افطار كند ، بعد معلوم شود مغرب نبوده ، قضا لازم نيست .

نهم : آن كه براي خنك شدن ، يا بىجهت مضمضه كند يعنى آب در دهان

بگرداند وبىاختيار فرو رود ، ولى اگر فراموش كند كه روزه است وآب را فرو

دهد ، يا براي وضو مضمضه كند وبىاختيار فرو رود ، قضا بر أو واجب نيست .

مسأله 1722 - اگر غير آب چيز ديگرى را در دهان ببرد وبىاختيار فرو رود يا

آب داخل بيني كند وبىاختيار فرو رود ، قضا بر أو واجب نيست .

مسأله 1723 - مضمضه زياد براي روزه‌دار مكروه است واگر بعد از مضمضه

بخواهد آب دهان را فرو برد ، بهتر است سه مرتبه آب دهان را بيرون بريزد .

مسأله 1724 - اگر انسان بداند كه بواسطة مضمضه بىاختيار ، يا از روى

فراموشى آب وارد گلويش مىشود ، نبايد مضمضه كند .

مسأله 1725 - اگر در ماه رمضان ، بعد از تحقيق يقين كند يا گمان نمايد كه

صبح نشده وكارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده