توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٩

نماز مسافر

شرط ششم : آن كه از صحرانشينهايى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند

وهر جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند مىمانند وبعد از چندى به

جاى ديگر مىروند ، وصحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .

مسأله 1297 - اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه

حيواناتشان سفر كند ، چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد ، احتياط واجب آن است

كه هم شكسته وهم تمام بخواند .

مسأله 1298 - اگر صحرانشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها

مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .

شرط هفتم : شغل أو يا مقدمه شغلش مسافرت نباشد ، بنابر اين شتردار وراننده

وچوبدار وكشتيبان ومانند اينها ، اگر چه براي بردن اثاثيه منزل خود مسافرت

كنند ، در سفر بايد نماز را تمام بخوانند ، ولى در سفر أول نمازشان شكسته است ،

مگر بقدرى طول بكشد كه بگويند ، مسافرت را شغل خود قرار داده ، كه در اين

صورت نماز تمام است .

مسأله 1299 - كسى كه مسافرت مقدمه شغل أو مىباشد حكم كسى را دارد

كه شغل أو مسافرت است ، بنابر اين كسى كه بين محل كار وسكونت أو به اندازه

مسافت شرعي يا بيشتر فاصله باشد ، ومعمولا بين آن دو محل رفت وآمد مىكند ،

به طورى كه ده روز در يك محل نمىماند ، نمازش تمام است .

مسأله 1300 - كسى كه شغلش مسافرت است اگر براي كار ديگرى مثلا

براي زيارة يا حج مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند . ولى اگر مثلا شوفر ،

اتومبيل خود را براي زيارة كرايه دهد ودر ضمن خودش هم زيارة كند ، بايد

نماز را تمام بخواند .

مسأله 1301 - حمله دار يعنى كسى كه براي رساندن حاجيها به مكة مسافرت

مىكند . چنانچه شغلش مسافرت باشد ، بايد نماز را تمام بخواند واگر شغلش

مسافرت نباشد ، بايد شكسته بخواند .