توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٥

نماز مسافر

بخواند . ونيز اگر در بين رفتن قصد كند كه چهار فرسخ يا بيشتر برود وبرگشتن أو

هم از چهار فرسخ ، كمتر نباشد ، بايد نماز را شكسته بخواند وچنانچه مجموع

رفت وبرگشت كمتر از هشت فرسخ نباشد ولى رفتن يا برگشتن أو كمتر از چهار

فرسخ باشد ، بنا بر احتياط واجب ، بايد نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .

مسأله 1274 - مسافر در صورتي بايد نماز را شكسته بخواند كه تصميم داشته

باشد هشت فرسخ برود ، پس كسى كه از شهر بيرون مىرود ومثلا قصدش اين

است كه اگر رفيق پيدا كند ، سفر هشت فرسخى برود چنانچه اطمينان دارد كه

رفيق پيدا مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند واگر اطمينان ندارد ، بايد تمام

بخواند .

مسأله 1275 - كسى كه قصد هشت فرسخ دارد ، اگر چه در هر روز مقدار

كمي راه برود وقتي به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند واذان آن را نشنود بايد

نماز را شكسته بخواند . ولى اگر در هر روز مقدار خيلى كمي راه برود كه نگويند

مسافر است ، بايد نمازش را تمام بخواند واحتياط مستحب آن است كه هم

شكسته وهم تمام بخواند .

مسأله 1276 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، مانند نوكرى كه با

آقاى خود مسافرت مىكند چنانچه بداند سفر أو هشت فرسخ است ، بايد نماز را

شكسته بخواند .

مسأله 1277 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر بداند يا گمان

داشته باشد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود ، بايد نماز را تمام

بخواند .

مسأله 1278 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر شك دارد كه

پيش از رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند مگر

آن كه اطمينان داشته باشد كه جدا نمىشود .

شرط سوم : آن كه در بين راه از قصد خود برنگردد ، پس اگر پيش از رسيدن به