توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١٣

1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است

أول : شك در چيزى كه محل به جا آوردن آن ، گذشته است ، مثل آن كه در

ركوع شك كند كه حمد را خوانده يا نه .

دوم : شك بعد از سلام نماز .

سوم : شك بعد از گذشتن وقت نماز .

چهارم : شك كثير الشك يعنى كسى كه زياد شك مىكند .

پنجم : شك امام در شماره ركعتهاى نماز در صورتي كه مأموم شماره آنها را

بداند وهم چنين شك مأموم در صورتي كه امام شماره ركعتهاى نماز را بداند .

ششم : شك در نماز مستحبى .

1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است :

مسأله 1160 - اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را

انجام داده يا نه ، مثلا شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه مشغول كارى كه

بايد بعد از آن انجام دهد نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده به جا

آورد ، واگر مشغول كارى كه بايد بعد از آن انجام دهد شده به شك خود اعتنا

نكند .

مسأله 1161 - اگر در بين خواندن آيه‌اى شك كند كه آية پيش را خوانده يا نه

يا وقتي آخر آية را مىخواند شك كند كه أول آن را خوانده يا نه ، بايد به شك

خود اعتنا نكند .

مسأله 1162 - اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن مانند

ذكر وآرام بودن بدن را انجام داده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .

مسأله 1163 - اگر در حالي كه به سجده مىرود شك كند كه ركوع كرده يا نه ، يا

شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .

مسأله 1164 - اگر در حال برخاستن شك كند كه تشهد را به جا آورده يا نه ،

بايد اعتنا نكند ولى اگر شك كند كه سجده را به جا آورده يا نه ، بايد برگردد