توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥١٨

احكام دية

عمدا وبه نا حق بكشد ، در صورت عفو يا گرفتن دية بايد دو ماه روزه بگيرد وشصت

فقير را سير كند ويك بنده را آزاد نمايد .

( مسأله 2810 ) كسى كه سوار حيوان است ، اگر كارى كند كه آن

حيوان به كسى آسيب برساند ، ضامن است . ونيز اگر ديگرى كارى كند كه

حيوان به سوار خود ، يا به كس ديگر صدمه بزند ، ضامن مىباشد .

( مسأله 2811 ) اگر انسان كارى كند كه زن حامله سقط كند ، وآن

سقط آزاد ومحكوم به اسلام باشد چنانچه چيزى كه سقط شده نطفه باشد ، ديه‌اش

بيست مثقال شرعي طلاى سكه دار است ، كه هر مثقال كت 18 نخود مىباشد ،

واگر علقه يعنى خون بسته باشد ، چهل مثقال . واگر مضغه يعنى پاره گوشت باشد ،

شصت مثقال واگر استخوان شده باشد ، هشتاد مثقال واگر گوشت آورده ولى

هنوز روح در أو دميده نشده ، صد مثقال . واگر روح در أو دميده شده ، چنانچه پسر

باشد دية أو هزار مثقال . واگر دختر باشد ، دية أو پانصد مثقال شرعي طلاى

سكه‌دار است . ودر جميع اين صور اگر عوض هر يك مثقال طلا ده درهم نقره

بدهد كافى است .

( مسأله 2812 ) اگر زن حامله كارى كند كه بچه‌اش سقط شود ، بايد

دية آن را به تفصيلي كه در مسأله پيش گفته شد ، به وارث بچه بدهد وبه خود زن

چيزى از آن نمىرسد .

( مسأله 2813 ) اگر كسى زن حامله را بكشد ، بايد دية زن وبچه را

بدهد .

( مسأله 2814 ) اگر پوست سر ، يا صورت مردى را پاره كند ، بايد

يك صدم دية انسان را كه در مسأله ( 2807 ) گفته شد به أو بدهد . واگر به

گوشت برسد وقدرى از آن را هم ببرد ، بايد دو صدم بدهد واگر خيلى از گوشت را

پاره كند بايد سه صدم بدهد واگر به پرده نازك استخوان برسد ، چهار صدم . واگر

استخوان نمايان شود پنج صدم واگر استخوان بشكند ده صدم واگر بعضي از

ريزه‌هاى استخوان از جاى خود بيرون آيد ، پانزده صدم واگر به پرده مغز سر برسد