توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٨٤
احكام قسم خوردن
احكام قسم خوردن
( مسأله 2673 ) گوسفندى را كه براي صدقه ، يا براي يكى از امامان نذر
كرده‌اند ، اگر پيش از آن كه به مصرف نذر برسد شير بدهد ، يا بچه بياورد مال
كسى است كه آن را نذر كرده ، ولى پشم گوسفند ومقدارى كه چاق مىشود جزء
نذر است .
( مسأله 2674 ) هر گاه نذر كند كه اگر مريض أو خوب شود ، يا مسافر أو
بيايد ، عملي را انجام دهد ، چنانچه معلوم شود كه پيش از نذر كردن مريض خوب
شده ، يا مسافر آمده است ، عمل كردن به نذر لازم نيست .
( مسأله 2675 ) اگر پدر يا مادر نذر كند كه دختر خود را به سيد شوهر
دهد بعد از آن كه دختر به تكليف رسيد ، اختيار با خود أو است ونذر آنان اعتبار
ندارد .
( مسأله 2676 ) هر گاه با خدا عهد كند كه اگر به حاجت شرعي خود
برسد كارى را انجام دهد ، بعد از آن كه حاجتش بر آورده شد ، بايد آن كار را
انجام دهد ، ونيز اگر بدون آن كه حاجتي داشته باشد ، عهد كند كه عمل خيرى را
انجام دهد آن عمل بر أو واجب مىشود .
( مسأله 2677 ) در عهد هم مثل نذر بايد صيغه خوانده شود ومشهور آن
است كارى را كه عهد مىكند انجام دهد ، بايد يا عبادت باشد مثل نماز واجب
ومستحب يا كارى باشد كه انجام آن بهتر از تركش باشد ، ولى بنابر احتياط واجب در
صورتي كه متعلق عهد مرجوح شرعي نباشد آن عمل را انجام دهد .
( مسأله 2678 ) اگر به عهد خود عمل نكند ، بايد كفاره بدهد يعنى
شصت فقير را سير كند ، يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد ، يا يك بنده آزاد كند .
احكام قسم خوردن
( مسأله 2679 ) اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند
مثلا قسم بخورد كه روزه بگيرد ، يا دود استعمال نكند ، چنانچه عمدا مخالفت
كند ، بايد كفاره بدهد يعنى يك بنده آزاد كند ، يا ده فقير را سير كند يا آنان را