توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٦٢

احكام غصب

نيست صبر نمايد تا سال تمام شود .

( مسأله 2584 ) اگر چيزى را پيدا كند وبه خيال اين كه مال خود أو

است بردارد ، بعد بفهمد مال خودش نبوده ، بايد تا يك سال اعلان نمايد .

( مسأله 2585 ) لازم نيست موقع اعلان ، چيزى را كه پيدا كرده

بگويد بلكه همين قدر كه بگويد چيزى پيدا كرده‌ام كافى است .

( مسأله 2586 ) اگر كسى چيزى را پيدا كند ، وديگرى بگويد مال من

است ونشانه‌هاى آن را بگويد ، در صورتي بايد به أو بدهد كه اطمينان داشته باشد

مال أو است ولازم نيست نشانه‌هائى را كه بيشتر أوقات صاحب مال هم ملتفت

آنها نيست بگويد .

( مسأله 2587 ) اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به يك درهم برسد

چنانچه اعلان نكند ودر مسجد ، يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است

بگذارد وآن چيز از بين برود ، يا ديگرى آن را بردارد ، كسى كه آن را پيدا كرده

ضامن است .

( مسأله 2588 ) هر گاه چيزى را پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود

بايد با اجازه حاكم شرع ، يا وكيل أو قيمت آن را معين كند وبفروشد وپولش را

نگهدارد واگر صاحب آن پيدا نشد از طرف أو صدقه بدهد .

( مسأله 2589 ) اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن ونماز

خواندن همراه أو باشد ، در صورتي كه قصدش اين باشد كه صاحب آن را پيدا كند

بىشبهه اشكال ندارد والا حكم مغصوب را دارد .

( مسأله 2590 ) اگر كفش شخصي را ببرند وكفش ديگرى بجاى آن

بگذارند ، چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش أو را برده

وراضى است كه كفشش را عوض كفشى كه برده است بردارد ، مىتواند به جاى

كفش خودش بردارد . وهمچنين است اگر بداند كه كفش أو را بطور ناحق

وظلم برده است ولى در اين فرض بايد قيمت آن از كفش خودش بيشتر نباشد ، والا

حكم مجهول المالك ، نسبت به زيادى قيمت جارى است ، ودر غير اين دو صورت