توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٧

احكام طلاق

( مسأله 2507 ) مردى كه زن خود را طلاق مىدهد ، بايد بالغ وعاقل

باشد وبه اختيار خود طلاق دهد واگر أو را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد

طلاق باطل است ونيز بايد قصد طلاق داشته باشد ، پس اگر صيغه طلاق را مثلا

به شوخى بگويد صحيح نيست .

( مسأله 2508 ) زن بايد در وقت طلاق از خون حيض ونفاس پاك

باشد وشوهرش در آن پاكى با أو نزديكى نكرده باشد وتفصيل اين دو شرط

در مسائل آينده گفته مىشود .

( مسأله 2509 ) طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت

صحيح است :

( أول ) آن كه شوهرش بعد از ازدواج با أو نزديكى نكرده باشد .

( دوم ) معلوم باشد آبستن است واگر معلوم نباشد وشوهر در حال حيض

طلاقش بدهد ، بعد بفهمد آبستن بوده ، احتياط واجب آنست كه دوباره أو را طلاق

دهد .

( سوم ) مرد بواسطة غائب بودن يا حبس بودن نتواند بفهمد كه زن از

خون حيض ونفاس پاك است يا نه .