توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٦

احكام حواله دادن

احكام حواله دادن

احكام حواله دادن

( مسأله 2298 ) اگر انسان طلبكار خود را حواله بدهد كه طلب خود را از

ديگرى بگيرد وطلبكار قبول نمايد ، بعد از آن كه حواله با شرائطى كه بعدا گفته

مىشود درست شد ، كسى كه به أو حواله شده بدهكار مىشود ، وديگر طلبكار

نمىتواند طلبي را كه دارد از بدهكار أولى مطالبه نمايد .

( مسأله 2299 ) بدهكار وطلبكار بايد مكلف وعاقل باشند وكسى آنها

را مجبور نكرده باشد ونيز بايد سفيه نباشند ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده

مصرف نكنند . ومعتبر است نيز بدهكار وطلبكار مفلس نباشند بلى اگر حواله بر

شخص برئ باشد حواله دهنده اگر چه مفلس باشد اشكال ندارد .

( مسأله 2300 ) حواله دادن بر كسى كه بدهكار نيست ، در صورتي صحيح

است كه أو قبول نمايد ونيز اگر انسان بخواهد به كسى كه جنسي بدهكار است ،

جنس ديگر حواله دهد مثلا به كسى كه جو بدهكار است گندم حواله دهد ، تا أو

قبول نكند حواله صحيح نيست .

( مسأله 2301 ) موقعى كه انسان حواله مىدهد بايد بدهكار باشد پس

اگر بخواهد از كسى قرض كند ، تا وقتي از أو قرض نكرده بنابر احتياط واجب

نمىتواند أو را به كسى حواله دهد كه آنچه را بعدا قرض مىدهد از آن كس بگيرد .