توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٩

مسائل متفرقة زكاة

نباشد ، ونتواند زكات را به مصرف ديگرى هم كه براي آن معين شده برساند ، چنانچه

اميد نداشته باشد كه بعدا مستحق پيدا كند بايد زكات را به شهر ديگر ببرد ، وبه

مصرف زكات برساند ، ومىتواند مخارج بردن به آن شهر را از زكات بردارد ، واگر زكات

تلف شود ضامن نيست .

( مسأله 1984 ) اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، مىتواند زكات را به

شهر ديگر ببرد ، ولى مخارج بردن به آن شهر را بايد از خودش بدهد واگر زكات

تلف شود ضامن است ، مگر آن كه به امر حاكم شرع برده باشد .

( مسأله 1985 ) اجرت وزن كردن وپيمانه نمودن گندم وجو وكشمش

وخرمائى را كه براي زكات مىدهد با خود أو است .

( مسأله 1986 ) كسى كه ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره يا بيشتر از

بابت زكات بدهكار است بنابر احتياط مستحب كمتر از ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود

نقره به يك فقير ندهد ، ونيز اگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم وجو بدهكار باشد

وقيمت آن به ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره برسد بنابر احتياط مستحب به يك

فقير كمتر از آن ندهد .

( مسأله 1987 ) مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى

را كه از أو گرفته به أو بفروشد ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته

بفروشد ، بعد از آن كه به قيمت رساند ، كسى كه زكات را به أو داده در خريدن آن بر

ديگران مقدم است .

( مسأله 1988 ) اگر شك كند زكاتى را كه بر أو واجب بوده داده يا نه

ومال زكاةدار موجود باشد بايد زكات را بدهد ، هر چند شك أو براي زكات سالهاى

پيش بوده باشد ، واگر عين تلف شده ، زكاتى بر أو نيست هر چند از سال حاضر

باشد .

( مسأله 1989 ) فقير نمىتواند ، زكات را به كمتر از مقدار آن صلح كند ، يا

چيزى را گرانتر از قيمت آن بابت زكات قبول نمايد ، يا زكات را از مالك بگيرد وبه أو ببخشد ولى كسى كه زكات زيادى بدهكار است وفقير شده ونمىتواند زكات را