توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٤

شرائط كسانيكه مستحق زكاتند

شرائط كسانيكه مستحق زكاتند

( مسأله 1946 ) اگر به كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را

بدهد زكات بدهد ، بعد بفهمد قرض را در معصيت مصرف كرده ، چنانچه آن بدهكار

فقير باشد ، مىتواند آنچه را كه به أو داده بابت زكات بدهد .

( مسأله 1947 ) كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد

اگر چه فقير نباشد انسان مىتواند طلبي را كه از أو دارد ، بابت زكات حساب كند .

( مسأله 1948 ) مسافري كه خرجى أو تمام شده ، يا مركبش از كار

افتاده ، چنانچه سفر أو سفر معصيت نباشد ونتواند با قرض كردن يا فروختن چيزى

خود را به مقصد برساند ، اگر چه در وطن خود فقير نباشد ، مىتواند زكات بگيرد .

ولى اگر بتواند در جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج سفر خود را

فرآهم كند فقط به مقدارى كه به آنجا برسد ، مىتواند زكات بگيرد .

( مسأله 1949 ) مسافري كه در سفر درمانده شده وزكات گرفته بعد از آن كه

به وطنش رسيد ، اگر چيزى از زكات زياد آمده باشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد

وبگويد آن چيز زكات است .

شرائط كساني كه مستحق زكاتند

( مسأله 1950 ) كسى كه زكات مىگيرد بايد شيعه دوازده امامي باشد

واگر انسان كسى را شيعه بداند وبه أو زكات بدهد ، بعد معلوم شود شيعه نبوده بايد

دوباره زكات بدهد .

( مسأله 1951 ) اگر طفل يا ديوانه‌اى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند

به ولى أو زكات بدهد . به قصد اين كه آنچه مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد .

( مسأله 1952 ) اگر به ولى طفل وديوانه دسترسى ندارد ، مىتواند

خودش يا بوسيلة يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند ، وبايد

موقعى كه زكات به مصرف آنان مىرسد نيت زكات كند .

( مسأله 1953 ) به فقيرى كه گدائى مىكند مىشود زكات داد . ولى به

كسى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند ، نبايد زكات داد .