توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٢٢

زكاة گندم وجو وخرما وكشمش

مثلا با باران است اگر سه چهلم بدهد كافى است .

( مسأله 1886 ) اگر شك كند ونداند كه عرف مىگويند با هر دو

آبيارى شده يا اين كه مىگويند با دلو ونحو آن آبيارى شده است ، در اين صورت

دادن يك بيستم كافى است ، وهم چنين است حال اگر احتمال آن نيز برود كه

در عرف بگويند با آب باران آبيارى شده است .

( مسأله 1887 ) اگر گندم وجو وخرما وانگور با آب باران ونهر

مشروب شود ، وبه آب دلو ومانند آن محتاج نباشد ولى با آب دلو هم آبيارى شود ،

وآب دلو به زياد شدن محصول كمك نكند ، زكات آن ده يك است ، واگر با دلو

ومانند آن آبيارى شود وبه آب نهر وباران محتاج نباشد ولى با آب نهر وباران هم

مشروب شود وآنها به زياد شدن محصول كمك نكنند ، زكات آن يك بيستم است .

( مسأله 1888 ) اگر زراعتى را با دلو ومانند آن آبيارى كنند ودر زمينى

كه پهلوى آنست زراعتى كنند كه از رطوبت آن زمين استفاده نمايد ، ومحتاج به

آبيارى نشود ، زكات زراعتى كه با دلو آبيارى شده ، يك بيستم ، وزكات زراعتى كه

پهلوى آنست يك دهم مىباشد .

( مسأله 1889 ) مخارجى را كه براي گندم وجو وخرما وانگور كرده

است ، نمىتواند از حاصل كسر نموده وملاحظه نصاب نمايد پس چنانچه يكى از

آنها پيش از ملاحظه مخارج به ( 288 ) من ( 45 ) مثقال كم برسد بايد زكات آن را

بدهد .

( مسأله 1890 ) بذرى را كه به مصرف زراعت رسانده ، چه از خودش

باشد ، يا خريده باشد نمىتواند نيز از حاصل كسر كند وسپس ملاحظه نصاب

بنمايد ، بلكه نصاب را نسبت به مجموع حاصل بايد ملاحظه نمايد .

( مسأله 1891 ) آنچه كه دولت از عين مال مىگيرد ، زكات آن واجب

نيست ، مثلا اگر حاصل زراعت ( 850 ) كيلوگرم باشد ، ودولت ( 50 ) كيلوگرم را

به عنوان ماليات بگيرد فقط زكات در ( 800 ) كيلو واجب مىشود .

( مسأله 1892 ) مصارفى كه انسان پيش از تعلق زكات نموده بنابر احتياط