توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣١٦

مصرف خمس

آن كه دو نفر عادل ، سيد بودن أو را تصديق كنند ، يا در بين مردم بطورى معروف

باشد كه انسان يقين يا اطمينان كند كه سيد است .

( مسأله 1849 ) به كسى كه در شهر خودش مشهور باشد سيد است ، اگر

چه انسان به سيد بودن أو يقين يا اطمينان نداشته باشد ، مىشود خمس داد .

( مسأله 1850 ) كسى كه زنش سيده است بنابر احتياط واجب نبايد به أو

خمس بدهد كه به مصرف مخارج خودش برساند ، ولى اگر مخارج ديگران بر آن

زن واجب باشد ، ونتواند مخارج آنان را بدهد ، جائز است انسان خمسش را به آن زن

بدهد كه به مصرف آنان برساند ، وهم چنين است دادن خمس به أو كه در نفقات

غير واجبه‌اش صرف نمايد .

( مسأله 1851 ) اگر مخارج سيد يا سيده‌اى كه زن انسان نيست بر

انسان واجب باشد ، بنابر احتياط واجب ، نمىتواند خوراك وپوشاك وسائر

نفقات واجبه أو را از خمس بدهد ولى اگر مقدارى خمس به أو بدهد كه به مصرف

ديگرى ( ( غير از نفقات واجبه ) ) برساند مانعى ندارد .

( مسأله 1852 ) به سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو

نمىتواند مخارج آن سيد را بدهد يا دارد ونمىدهد مىشود خمس داد .

( مسأله 1853 ) احتياط واجب آنست كه بيشتر از مخارج يك سال به

يك سيد فقير خمس ندهند .

( مسأله 1854 ) اگر در شهر انسان سيد مستحقي نباشد ، ويقين يا

اطمينان داشته باشد كه بعدا نيز پيدا نمىشود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن

مستحق ممكن نباشد ، بايد خمس را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ، ومىتواند

مخارج بردن آن را از خمس بردارد . واگر خمس از بين برود ، چنانچه در

نگهدارى آن كوتاهى كرده ، بايد عوض آن را بدهد واگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر

أو واجب نيست .

( مسأله 1855 ) هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد ، اگر چه يقين يا

اطمينان داشته باشد ، كه پيدا مىشود ونگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن