توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٤

احكام روزه مسافر

نمىتواند آن را در سفر بجا آورد . ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه

بگيرد ، بايد آن را در سفر بجا آورد . ونيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد

يا نباشد ، روزه بگيرد ، بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد ، روزه بگيرد .

( مسأله 1727 ) مسافر مىتواند براي خواستن حاجت سه روز در مدينه

طيبه روزه مستحبى بگيرد . وأحوط اين است كه آن سه روز روزهاى چهارشنبه

وپنجشنبه وجمعه باشد .

( مسأله 1728 ) كسى كه نمىداند روزه مسافر باطل است ، اگر در سفر

روزه بگيرد ، ودر بين روز مسأله را بفهمد ، روزه‌اش باطل مىشود ، واگر تا مغرب

نفهمد روزه‌اش صحيح است .

( مسأله 1729 ) اگر فراموش كند كه مسافر است ، يا فراموش كند كه

روزه مسافر باطل مىباشد ، ودر سفر روزه بگيرد ، روزه أو باطل است .

( مسأله 1730 ) اگر روزه‌دار بعد از ظهر مسافرت نمايد ، بايد روزه خود را

تمام كند . واگر پيش از ظهر مسافرت كند ، وقتي به حد ترخص برسد در صورتي كه

از شب نيت سفر داشته باشد ، روزه‌اش باطل مىشود والا بنابر احتياط واجب روزه

را تمام وبعدا قضا كند ، واگر پيش از رسيدن به حد ترخص روزه را باطل كند

كفاره بر أو واجب است .

( مسأله 1731 ) اگر مسافر در ماه رمضان چه آن كه قبل از فجر در سفر

بوده وچه آن كه روزه بوده وسفر نمايد ، چنانچه پيش از ظهر به وطنش برسد يا به جائى

برسد كه مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، چنانچه كارى كه روزه را باطل مىكند

انجام نداده ، بايد آن روز روزه را بگيرد ، واگر انجام داده روزه آن روز بر أو واجب

نيست .

( مسأله 1732 ) اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش برسد ، يا به جائى برسد كه

مىخواهد ده روز در آنجا بماند ، نبايد آن روز را روزه بگيرد .

( مسأله 1733 ) مسافر وكسى كه از روزه گرفتن عذر دارد ، مكروه است

در روز ماه رمضان جماع نمايد ، ودر خوردن وآشاميدن كاملا خود را سير كند .