توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١

رآه ثابت شدن نجاست

10 - فقاع

( مسأله 116 ) فقاع كه از جو گرفته مىشود وبه آن آبجو مىگويند نجس است ،

وغير فقاع مانند آبى كه بدستور طبيب از جو مىگيرند ، وبه آن ماء الشعير مىگويند

پاك مىباشد .

( مسأله 117 ) عرق جنب از حرام پاك است ، وبنابر احتياط مستحب

نماز با آن نخوانند ، ونزديكى با زن در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد .

( مسأله 118 ) اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا

در روز ماه رمضان ، با زن خود نزديكى كند - عرق أو حكم عرق جنب از حرام را

ندارد .

( مسأله 119 ) اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد ، وبعد از تيمم

عرق كند ، حكم آن عرق ، حكم عرق قبل از تيمم است .

( مسأله 120 ) : اگر كسى از حرام جنب شود ، وبعد با حلال خود نزديكى

كند ، احتياط مستحب آنست كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، وچنانچه أول با

حلال خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود عرق أو حكم عرق جنب از حرام را

ندارد .

( مسأله 121 ) عرق شتر نجاستخوار وهر حيواني كه به خوردن نجاست انسان

عادت كرده ، اگر چه پاك است ، ولى نماز با آن جايز نيست .

راه ثابت شدن نجاست

( مسأله 122 ) نجاست هر چيزى از سه راه ثابت مىشود :

( ( أول ) ) : آن كه خود انسان يقين كند كه آن چيز نجس است ، واگر گمان داشته

باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابر اين غذا خوردن در

قهوه‌خانه‌ها ومهمانخانه‌هائى كه مردمان لاابالى وكساني كه پاكى ونجسى را

مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان يقين نداشته باشد غذائى را كه

براي أو آورده‌اند نجس است اشكال ندارد .