توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٥٥

مكان نماز گزار

در وقتي كه ايستاده‌اند مانعى ندارد .

( مسأله 891 ) روى خرمن گندم وجو ومانند اينها كه نمىشود بي حركت

ماند ، نماز باطل است .

( ( شرط سوم ) ) - بايد در جائى نماز بخواند كه احتمال بدهد نماز را تمام مىكند .

ونماز خواندن در جائى كه بواسطة باد وباران وزيادى جمعيت ومانند اينها

اطمينان دارد كه نمىتواند نماز را تمام كند ، صحيح نيست اگر چه اتفاقا نماز را

تمام كند .

( مسأله 892 ) اگر در جائى كه ماندن در آن حرام است ، مثلا زير

سقفي كه نزديك است خراب شود نماز بخواند - اگر چه معصيت كرده - ولى

نمازش اشكالى ندارد .

( مسأله 893 ) نماز خواندن روى چيزى كه ايستادن ونشستن روى آن

حرام است ، مثل جائى از فرش كه اسم خدا بر آن نوشته شده بنابر احتياط صحيح

نيست .

( ( شرط چهارم ) ) آن كه جاى نمازگزار سقفش باندازه‌اى كه نتواند در آنجا

راست بايستد كوتاه نباشد ، وهمچنين باندازه‌اى كه جاى ركوع وسجود نداشته باشد

كوچك نباشد .

( مسأله 894 ) اگر ناچار شود كه در جائى نماز بخواند كه بطور كلى از

ايستادن تمكن ندارد ، لازم است نشسته نماز بخواند ، واگر از ركوع وسجود تمكن

ندارد براي آنها با سر اشاره نمايد .

( مسأله 895 ) بايد جلوتر از قبر پيغمبر وأئمة عليهم السلام در صورتي كه

مستلزم هتك باشد نماز نخواند . والا عيبى ندارد .

( ( شرط پنجم ) ) - آن كه مكان نمازگزار اگر نجس است ، بطورى تر نباشد كه

رطوبت آن به بدن يا لباس أو برسد ، ولى جائى كه پيشانى را بر آن مىگذارد اگر نجس

باشد ، در صورتي كه خشك هم باشد نماز باطل است ، واحتياط مستحب آنست كه

مكان نمازگزار أصلا نجس نباشد .

( ( شرط ششم ) ) بايد بين مرد وزن در حال نماز اقلا مقدار يك وجب فاصله باشد ، ونماز خواندن در فاصله كمتر از ده ذراع مكروه است .