توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٤٩
مواردي كه لازم نيست بدن ولباس نماز گذار پاك بأشد
مواردي كه لازم نيست بدن ولباس نماز گذار پاك بأشد
مواردى كه لازم نيست بدن ولباس نمازگزار پاك باشد
( مسأله 856 ) در سه صورت كه تفصيل آنها بعدا گفته مىشود ، اگر بدن يا
لباس نمازگزار نجس باشد ، نماز أو صحيح است : ( ( أول ) ) آن كه بواسطة زخم يا
جراحت يا دملى كه در بدن أو است ، لباس يا بدنش به خون آلوده شده باشد . ( ( دوم ) )
آن كه بدن يا لباس أو به مقدار كمتر از درهم ( كه تقريبا به اندازه بند سر انگشت سبابه - شهادت - مىشود ) به خون آلوده باشد . ( ( سوم ) ) آن كه ناچار باشد با بدن يا لباس
نجس نماز بخواند ، ونيز در يك صورت اگر لباس نمازگزار نجس باشد نماز أو
صحيح است : وآن صورت آنست كه لباسهاى كوچك أو ، مانند جوراب وعرقچين
نجس باشد . واحكام اين چهار صورت مفصلا در مسائل بعد گفته مىشود .
( مسأله 857 ) اگر در بدن يا لباس نمازگزار ، خون زخم يا جراحت يا دمل
باشد ، چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براي
بيشتر مردم سخت است ، تا وقتي كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است ،
مىتواند با آن خون نماز بخواند . وهم چنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده ،
يا دوائى كه روى زخم گذاشته‌اند ونجس شده ، در بدن يا لباس أو باشد .
( مسأله 858 ) اگر خون بريدگى وزخمى كه به زودى خوب مىشود وشستن
آن آسان است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز أو باطل است .
( مسأله 859 ) اگر جائى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت
زخم نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه
معمولا به رطوبت زخم آلوده مىشود ، به رطوبت آن نجس شود نماز خواندن با آن مانعى
ندارد .
( مسأله 860 ) اگر از بواسير كه دانه‌هاى آن بيرون نباشد ، يا زخمى كه
توى دهان وبيني ومانند اينها است ، خونى به بدن يا لباس برسد ، ظاهر اين است كه
مىتواند با آن نماز بخواند . واما خون بواسيرى كه دانه‌هاى آن بيرون است بدون
اشكال نماز خواندن با آن جائز است .
( مسأله 861 ) كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود