توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٥٢

احكام مالي كه انسان آنرا پيدا مي كند

را براي صاحبش نگهدارى كند واز بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده

وتعدى يعنى زياده‌روى هم ننموده ضامن نيست ، ولى اگر براي خود برداشته

باشد ضامن است . واگر از طرف صاحبش صدقه داده باشد صاحبش مخير است

بين آن كه به صدقه راضى شده يا عوض مالش را مطالبه كند وثواب صدقه براي تصدق

كننده باشد .

( مسأله 2579 ) كسى كه مالي را پيدا كرده ، اگر عمدا به دستوري كه گفته شد

اعلان نكند ، گذشته از اين كه معصيت كرده ، باز هم واجب است اعلان كند .

( مسأله 2580 ) اگر ديوانه يا بچه نا بالغ چيزى پيدا كند ولى أو مىتواند اعلان

نمايد . وپس از آن براي أو تملك ويا از طرف صاحبش تصدق كند .

( مسأله 2581 ) اگر انسان در بين سالى كه اعلان مىكند ، از پيدا شدن صاحب

مال نا اميد شود وبخواهد آن را صدقه بدهد اشكال ندارد .

( مسأله 2582 ) اگر در بين سالى كه اعلان مىكند مال از بين برود ، چنانچه

در نگهدارى آن كوتاهى كرده ، يا تعدى يعنى زياده‌روى كرده باشد ، بايد عوض

آن را به صاحبش بدهد واگر كوتاهى نكرده وزياده‌روى هم ننموده ، چيزى بر أو

واجب نيست .

( مسأله 2583 ) اگر مالي را كه نشانه دارد وقيمت آن به يك درهم

مىرسد در جائى پيدا كند كه معلوم است بواسطة اعلان ، صاحب آن پيدا نمىشود ،

مىتواند در روز أول آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد ولازم نيست صبر نمايد تا

سال تمام شود .

( مسأله 2584 ) اگر چيزى را پيدا كند وبه خيال اين كه مال خود أو است بردارد ،

بعد بفهمد مال خودش نبوده ، بايد تا يك سال اعلان نمايد .

( مسأله 2585 ) لازم نيست موقع اعلان ، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد