توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤١٧

شرط عقد

( دوم ) مرد وزن ، يا وكيل آنها كه صيغه را مىخوانند قصد انشاء داشته

باشند يعنى اگر خود مرد وزن صيغه را مىخوانند ، زن به گفتن ( زوجتك نفسي )

قصدش اين باشد كه خود را زن أو قرار دهد ومرد به گفتن ( قبلت التزويج ) زن

بودن أو را براي خود قبول بنمايد . واگر وكيل مرد وزن صيغه را مىخوانند

به گفتن ( زوجت وقبلت ) قصدشان اين باشد كه مرد وزنى كه آنان را وكيل كرده‌اند

زن وشوهر شوند .

( سوم ) كسى كه صيغه را مىخواند بنابر احتياط ( واجب ) بالغ وعاقل باشد ، چه براي

خودش بخواند ، يا از طرف ديگرى وكيل شده باشد .

( چهارم ) اگر وكيل زن وشوهر يا ولى آنها صيغه را مىخوانند در موقع

عقد ، زن وشوهر را معين كنند مثلا اسم آنها را ببرند يا به آنها اشاره نمايند . پس

كسى كه چند دختر دارد ، اگر به مردى بگويد ( زوجتك احدى بناتي ) يعنى زن تو

نمودم يكى از دخترانم را وأو بگويد ( قبلت ) يعنى قبول كردم ، چون در موقع عقد

دختر را معين نكرده‌اند عقد باطل است .

( پنجم ) زن ومرد به ازدواج راضى باشند ولى اگر زن ظاهرا با كراهت

اذن دهد ومعلوم باشد قلبا راضى است عقد صحيح است .

( مسأله 2380 ) اگر در عقد يك حرف غلط خوانده شود كه معنى آن را عوض

كند عقد باطل است .

( مسأله 2381 ) كسى كه دستور زبان عربى را نمىداند ، اگر قرائتش صحيح

باشد ومعناى هر كلمه از عقد را جداگانه بداند واز هر لفظي معناى آن را قصد

نمايد مىتواند عقد را بخواند .

( مسأله 2382 ) اگر زنى را براي مردى بدون اجازه آنان عقد كنند وبعدا زن

ومرد آن عقد را اجازه نمايند عقد صحيح است .

( مسأله 2383 ) اگر زن ومرد يا يكى از آن دو را به ازدواج مجبور نمايند

و