توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٠

10 - استبراء حيوان نجاست خوار

آبى كه براي پاك شدن روى آن ريخته‌اند ، آب كمي كه در آن مىماند پاك است

وهمچنين است آبى كه از أو جدا شده به تفصيلي كه در مسأله ( 27 ) گذشت .

9 - بر طرف شدن عين نجاست

( مسأله 222 ) اگر بدن حيوان به عين نجس مثل خون ، يا متنجس مثل

آب نجس آلوده شود ، چنانچه آنها بر طرف شوند ، بدن آن حيوان پاك است

وهم چنين است باطن بدن انسان مثل توى دهان وبيني . مثلا اگر خونى از لاي

دندان بيرون آيد ودر آب دهان از بين برود ، آب كشيدن توى دهان لازم نيست

ولى اگر دندان عارية در دهان باشد وخون به آن برسد بنابر احتياط واجب بايد آن را

آب بكشند .

( مسأله 223 ) اگر غذا لاي دندان مانده باشد وداخل دهان خون بيايد چنانچه

انسان نداند كه خون به غذا رسيده ، آن غذا پاك است ، واگر خون به آن برسد

بنابر احتياط نجس مىشود .

( مسأله 224 ) مقدارى از لبها وپلك چشم كه موقع بستن ، روى هم مىآيد

ونيز جائى را كه انسان نمىداند از ظاهر بدن است يا باطن آن ، اگر نجس شود

بايد آب بكشد .

( مسأله 225 ) اگر گرد وخاك نجس به لباس وفرش ومانند اينها بنشيند

چنانچه طورى آنها را تكان دهند كه گرد وخاك نجس از آنها بريزد ، وچيزى

با رطوبت با آنها ملاقاة كند نجس نمىشود .

10 - استبراء حيوان نجاستخوار

( مسأله 226 ) بول وغائط حيواني كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده

نجس است . واگر بخواهند پاك شود ، بايد آن را استبراء كنند يعنى تا مدتي