توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٤

2 - زمين

عين نجس مثل خون وبول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا وته

كفش باشد ، بواسطة راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود ونيز زمين بايد

خاك يا سنگ يا آجر فرش ومانند اينها باشد ، وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ،

كف پا وته كفش نجس پاك نمىشود .

( مسأله 185 ) پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، بواسطة راه رفتن روى اسفالت

وروى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است

( مسأله 186 ) براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است مقدار پانزده ذراع

دست يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين

نجاست بر طرف شود .

( مسأله 187 ) لازم نيست كف پا وته كفش نجس تر باشد ، بلكه اگر خشك

هم باشد به راه رفتن پاك مىشود .

( مسأله 188 ) بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ، مقدارى

از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد .

( مسأله 189 ) كسى كه با دست وزانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى أو

نجس شود ، پاك شدن آن با راه رفتن محل اشكال است . وهمچنين است ته عصا وته

پاى مصنوعى ونعل چهار پايان وچرخ اتومبيل ودرشكه ومانند اينها .

( مسأله 190 ) اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره‌هاى كوچكى از نجاست

كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد ، اگر چه احتياط مستحب

آنست كه بقدرى راه بروند كه آنها هم بر طرف شوند .

( مسأله 191 ) توى كفش بواسطة راه رفتن پاك نمىشود . وپاك شدن كف

جوراب بواسطة راه رفتن محل اشكال است .