توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٢١

مصرف خمس

باشد ، بنابر احتياط واجب ، نمىتواند خوراك وپوشاك وسائر نفقات واجبه أو را از

خمس بدهد ولى اگر مقدارى خمس به أو بدهد كه به مصرف ديگرى ( ( غير از نفقات

واجبه ) ) برساند مانعى ندارد .

( مسأله 1852 ) سيد فقيرى كه مخارجش بر ديگرى واجب است وأو نمىتواند

مخارج آن سيد را بدهد يا دارد ونمىدهد مىشود خمس داد .

( مسأله 1853 ) احتياط واجب آنست كه بيشتر از مخارج يك سال به يك سيد

فقير خمس ندهند .

( مسأله 1854 ) اگر در شهر انسان سيد مستحقي نباشد ويقين يا اطمينان داشته

باشد كه بعدا نيز پيدا نمىشود ، يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن

نباشد ، بايد خمس را به شهر ديگر ببرد وبه مستحق برساند ، ومىتواند مخارج بردن

آن را از خمس بردارد . واگر خمس از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى

كرده ، بايد عوض آن را بدهد واگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر أو واجب نيست .

( مسأله 1855 ) هر گاه در شهر خودش مستحقي نباشد اگر چه يقين يا اطمينان

داشته باشد كه پيدا مىشود ونگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن باشد ،

مىتواند خمس را به شهر ديگر ببرد وچنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكند ، وتلف

شود ، نبايد چيزى بدهد . ولى نمىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد .

( مسأله 1856 ) اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، باز هم مىتواند خمس

را به شهر ديگر ببرد ، وبه مستحق برساند ، ولى مخارج بردن آن را بايد از خودش

بدهد ودر صورتي كه خمس از بين برود ، اگر چه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده

باشد ضامن است .

( مسأله 1857 ) اگر به امر حاكم شرع خمس را به شهر ديگر ببرد ، واز بين برود

لازم نيست دوباره خمس بدهد . وهم چنين است اگر به كسى بدهد ، كه از طرف حاكم

شرع وكيل بوده كه خمس را بگيرد واز آن شهر به شهر ديگر ببرد .