توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣١٠

1 - منفعت كسب

خريد منزل وعروسى وجهيزيه دختر وزيارة ومانند اينها مىرساند ، در صورتي كه

از شأن أو زياد نباشد ، وزيادة روى هم نكرده باشد ، خمس ندارد .

( مسأله 1785 ) مالي را كه انسان به مصرف نذر وكفاره مىرساند ، جزء مخارج

ساليانه است ، ونيز مالي را كه به كسى مىبخشد يا جائزه مىدهد ، در صورتي كه از شأن

أو زياد نباشد ، از مخارج ساليانه حساب مىشود .

( مسأله 1786 ) اگر انسان در شهري باشد كه معمولا هر سال مقدارى از جهيزيه

دختر را تهيه مىكنند ، چنانچه در بين سال از منافع آن سال جهيزيه‌اى بخرد واز

شأنش هم زياد نباشد بنا بر احتياط ( واجب ) لازم خمس آن را بدهد . واگر از شأنش زياد باشد

يا از منافع آن سال در سال بعد جهيزيه تهيه نمايد ، بايد خمس آن را بدهد .

( مسأله 1787 ) مالي را كه خرج سفر حج وزيارتهاى ديگر مىكند از مخارج

سالى حساب مىشود كه در آن سال خرج كرده ، واگر سفر أو تا مقدارى از سال بعد

طول بكشد ، آنچه در سال بعد خرج مىكند ، بايد خمس آن را بدهد .

( مسأله 1788 ) كسى كه از كسب وتجارت فائده‌اى برده اگر مال ديگرى هم

دارد كه خمس آن واجب نيست مىتواند مخارج سال خود را فقط از فائده كسبش

صرف كند .

( مسأله 1789 ) آذوقه‌اى كه براي مصرف سالش از منافع كسبش خريده ،

اگر در آخر سال زياد بيايد ، بايد خمس آن را بدهد . وچنانچه بخواهد قيمت آن را

بدهد ، در صورتي كه قيمتش از وقتي كه خريده زياد شده باشد ، بايد قيمت آخر سال

را حساب كند .

( مسأله 1790 ) اگر از منفعت كسب پيش از دادن خمس اثاثيه‌اى براي منزل

بخرد ، هر وقت احتياجش از آن بر طرف شد ، لازم نيست كه خمس آن را بدهد

وهمچنين است زيور آلات زنانه ، در صورتي كه وقت خريدن ، زينت كردن زن

با آنها نگذشته باشد .